Użytkownik "Tomasz Kaczanowski" <kaczus@dowyciecia_poczta.onet.pl> napisał w
wiadomości news:i1h1nf$svd$1@news.onet.pl...

> Widzisz. Pracowałem w wielu firmach i w działach, gdzie były układy
> partnerskie wydajność była dużo lepsza (i zyskownośc takiego działu
> również)
Widzisz. To oczywiste. Ja też tak pracowałem - na szczęście- przez większą
część mojej tzw kariery zawodowej, ale chyba nie w tą stronę poszedł wątek
tej dyskusji. Poza tym nikt chyba (może z wyjątkiem Jotte) nie kwestionuje
wyższości układu partnerskiego w pracy nad układem silnie sformalizowanym.
Do układu partnerskiego jednakże muszą być partnerzy. Po obydwu stronach.
Zdarza się jednak że po jednej ze stron nie ma partnerstwa tylko buractwo i
nie ma znaczenia czy burakiem jest przełożony lub pracodawca czy pracownik.
Jeżeli któraś ze stron nie chce być partnerem, to partnerstwa nie będzie.
Przełożonemu łatwiej jest stworzyć warunki do układu partnerskiego przez
eliminowanie osób które nie pasują do takiego układu niż pracownikowi
zmienić układ w którym to przełożony nie chce być partnerem.

, niż tam, gdzie burak dowartościowywał się, że może wydać
> polecenie...
>
Za stary jestem aby branzlować się poczuciem władzy wyunikającym z
możliwości wydawania poleceń pracownikom. Zdecydowanie bardziej wolę inne
techniki budowania relacji. Nie zawsze jednak są możiwości szybkiego
zbudowania korzystnych relacji. Czasem muszą być wykonane ruchy w wyniku
których jedni bedą się czuć ofiarami systemu a innym przypnie się łatkę
tyrana-buraka. Jeżeli dzieje się tak w imię ineteresu firmy i poprawy
warunków dla tych którzy w firmie pozostają - jest to dla mnie uzasadnione
bo na tym właśnie polega wspólny interes firmy i jej pracowników. Gdy firmie
jest dobrze to i pracownikom jest dobrze.
--
Jackare