Użytkownik "Jackare" <j...@i...pl> napisał w wiadomości
news:i1gu92$vtl$1@node1.news.atman.pl...

> Pracownicy coś rzadko ostatnio widzą związek pomiędzy ich własną pracą a
> kondycją lub istnieniem firmy. To może zbyt wielka zależność w
kontekście
> jednego pracownika ale praca całej załogi ma niewątpliwy wływ na firmę
jako
> taką. Niestety szef musi to widzieć i wiedzieć oraz reagować nawet na
> poziomie pojedynczego pracownika.

Pracownicy o tym związku dowiadują się przeważnie, gdy kondycja firmy jest
zła (bo źle pracowali). Jeśli zaś kondycja jest dobra, wtedy dobrze
pracował zarząd. Dokładnie taka sama filozofia przyświeca podziałowi dóbr:
wara pracownikom od nadwyżek ale jeśli są straty, no cóż, lenie, nieroby i
mąciwody rozłożyli firmę.

> Osoby jątrzące i podburzające zespół należy eliminować bo mają negatywny
> wpływ na jego pracę. "Gwiazdy" roztaczające wokół siebie nimb
tajemniczości
> i niezastąpioności też należy eliminować jeżeli ich działanie jest
> niekorzystne dla pracy zespołu lub uzależnia osiągane przez cały zespół
> wyniki od jednej osoby.
> I nie ma w tym żadnych emocji. Emocje są tylko po stronie pracownika
który
> buduje w sobie jakieś tam poczucie osobistej krzywdy itp.

Jest tu bardzo dużo emocji, przynajmniej z Twojej strony. Dyskusja zaczęła
się od pracownika pracującego, jak rozumiem, w złych warunkach. I co -
ZERO dyskusji o tym, czy możnaby te warunki poprawić, czy może nie są
takie złe, a może jak są złe, to zawsze można się dogadać wiadomo jak
(tylko jedno małe wtrącenie w miarę na temat, że w Hiszpanii też gorąco a
się nie buntują).

Zamiast tego słyszymy, że osobom jątrzącym i podburzającym (czyli jak
rozumiem, protestującym niesłusznie) trzeba (dla przykładu) pościnać łby i
spalić ich domy. A rzeczony problem w Polsce po prostu nie istnieje -
wszyscy pracują w cacy warunkach tylko docenić nie potrafią.

W każdym razie odpowiedź jest bardzo bliska stereotypowi, o jakim
wspomniałem.

> Nawet jeżeli krótkookresowo rozstanie się z pracownikiem może wydawać
się
> "nieopłacalne" bo pracownik wystąpi z jakimiś roszczeniami i zdarzy się
że
> je uzyska, to i tak w dłuższym okresie takie decyzje są dla firmy
korzystne.

no pewnie że tak, bo trzeba było pracownikowi ustąpić. Dla typowego
buraka- prezesa jest to hańba nie do zmazania. Szczególnie, że gdy raz
ustąpisz, będziesz musiał ustępować cały czas (nikt tego nie sprawdził,
ale to przecież jasne)

> Oczywiście pracownik nie musi tego wiedzieć i znów reaguje emocjonalnym
> poczuciem krzywdy.

a mógł to być akurat pracownik, który po prostu chciał pogadać o pewnych
patologiach (a nie, nie ma takich w Polsce) i który nie reaguje żadnym
poczuciem krzywdy, tylko zwykłego zdumienia. Z niektórych nie będzie po
prostu dobrych niewolników i tyle.

> Jest też czasami tak że decyzja o rozstaniu z pracownikiem jest związana
z
> potrzebą zdyscyplinowania pozostałych pracowników i "pokazania kto tu
> rządzi". Wierzcie mi jednak że emocje w takiej rozgrywce znów są przede
> wszystkim po stronie pracownika.

Nie wierzymy Ci :) Zakładając, że nie mówimy o wielkiej firmie rozkładanej
na łopatki panoszeniem się związkowców, "w takiej rozgrywce" emocje są po
obu stronach, szef może co najwyżej zgrywać twardszego, co jest zresztą
łatwiejsze.

> Pracownicy nazywają to na wiele różnych sposobów, ale niezależnie jak
jest
> to nazywane, jest to dbaniem o interes firmy czy to dużej czy
dwuosobowej.
> Kto ma o to dbac jeżeli pracownicy tego raczej na pewno nie robią
zajmując
> się jątrzeniem, stawianiem oporu, kombinowaniem zamiast po prostu
pracować ?

:D
a może pracownicy chcieliby po prostu pracować w ludzkich warunkach, z
dala od przeczulonego na własnym punkcie chciwego chama, który zamiast
tłumienia wszelkiego oporu (wynikającego często z jego działań) mógłby po
prostu podciągnąć się w tym, co wychodzi mu najsłabiej, czyli w prawdziwym
zarządzaniu?

e.