In article <6...@n...onet.pl>, f...@p...onet.pl
says...

> A co, jesli pracownicy sa o wiele lepiej wyszkoleni w taktyce
> negocjacji i maja przewage w bardzo dokladnej wiedzy na temat
> sytuacji firmy i ludzi?

I co z tego? Kontroli nad firma przeciez nie przejma. A nikt z zarzadu
firmy nie moze sobie pozwalac na szantaz ze strony pracownikow, bo jesli
raz sie pod grozba szantazu ugnie, to bedzie musial to robic nadal, az
zadania pracownikow dojda do poziomu abstrakcyjnego.

> Problem w tym, iz tu nikt zadnych roszczen nie przedstawil.
> Zaden z pracownikow nie zarzadal niczego. Przyjeli zgola odwotna
> taktyke, w ktorej zasygnalizowali tylko iz problem istnieje i
> mamy kryzys.

Jesli pracownicy tylko i wylacznie krytykuja i nie maja pomyslow na
uzdrowienie sytuacji, to takich ludzi najlepiej z firmy sie pozbyc od
razu. Krytykowac kazdy potrafi. Ale jesli oprocz krytyki nie potrafi
wpasc na pomysl rozwiazania konfliktu, a w dodatku staje okoniem na
proby negocjacji ze strony szefow, to po cholere taki pracownik?

Jesli jest konflikt, to trzeba go rozwiazac, a nie drzec jape i probowac
komus z calej sily dokopac. Jesli kopie sie wlasna firme, to
jednoczesnie sie kopie dolki pod soba. Moim zdaniem pracownicy tego typu
wykazuja sie brakiem wyobrazni, zrozumienia i trzeba ich eliminowac.

> HeHeHe... Niezle, tyle ze kogo integrowac? Jesli wszyscy odejda to
> trzeba stworzyc od podstaw nowy zespol co w tej sytuacji (bardzo
> wysoka specjalizacja i specyfika pracy) nie jest latwe.

Ale jesli zespol nie chce wspolpracowac, to nie ma sensu namawiac do
wspolpracy ludzi, ktorzy tego nie chca. Aby do czegos dojsc, to obie
strony powinny miec chec dojscia do porozumienia.

> To co napisales wyzej, jest podrecznikowa wiedza.
> Tyle tylko, iz taka podrecznikowa wiedza na niewiele sie zda,
> gdy po drugiej stronie barykady stoi przeciwnik ktory ma o wiele
> wieksza wiedze na temat zarzadzania, negocjacji i psychologii.

Dlaczego rozpatrujesz cala sytuacje w kategorii 'przeciwnika?' Jesli
czlowiek stawia sie psychologicznie w takiej pozycji, to nawet rozsadne
argumenty nie beda do niego docieraly. Aby cokolwiek udalo sie zrobic,
to trzeba zmiany nastawienia i spojrzenia na to z perspektywy
wspolpracy. Firma jest w stanie stanac na nogi, gdy pracownicy
wspolpracuja ze soba, a nie walcza.

Ja osoboscie nie uskuteczniam dyskusji z wszelkiej masci wichrzycielami,
ktorzy probuja uprawiac jakas walke i stawiac mnie w pozycji
przeciwnika, z ktorym trzeba walczyc. Moja zdanie jest proste: 'Jestesmy
tu po to, aby pracowac, osiagac zyski korzystne dla wszystkich - zarowno
dla Ciebie jak i dla firmy. Jesli zmienisz swoje nastawienie, to byc
moze bedziemy mieli szanse na porozumienie i dojdziemy do wspolnych
wnioskow, ktore ulatwia nam wszystkim zycie. Jesli nadal bedziesz twardo
obstawal przy swoim, to moze po prostu do siebie nie pasujemy i warto
zastanowic sie nad tym, czy rzeczywiscie nadal chcemy wspolpracowac.'

> Gdy dodamy do tego sytuacje, iz ten przeciwnik moze zmienic prace
> wlasciwie "na telefon", firma go potrzebuje i nie jest w stanie
> szybko zastapic, a do tego odchodzac, moglby zabrac ze soba znaczna
> czesc klientow, to mamy niezly problem.

To niech spada. Nikt nie bedzie stawal na glowie, gdy pracownik ma to w
dupie, ze ktos chce jednak dojsc z nim do porozumienia. Zabranie
klientow? Od tego sa umowy o zakazie konkurencji.

..:: fabio