Stało się to 6 May 2004 21:13:08 +0200, gdy "YS" <f...@p...onet.pl>
napisał:

>Ostatnio w jedna ze znanych mi firm popadla w tarapaty. Narastajacy
>po cichu od dawna konflikt pomiedzy dyrekcja a pracownikami
>ujawnil sie, bardzo komplikujac sytuacje wewnatrz firmy.
>
>Moze to troche NTG ale nie znalazlem zadnej grupy nt.zarzadzania.

[...]

>Co zrobilibyscie bedac na miejscu pracownikow? Jakie dzialania
>powinni podjac szefowie by przy ograniczonych mozliwosciach
>finansowych unormowac sytuacje?

Nie wiem do końca czy Ty tutaj zadajesz nam case'a czy prosisz o porade
dla kogoś z tej firmy.

Jakby to był case, podszedlbym do tego od strony interesów.

Szefowie (i jednocześnie współwłaściciele): interes podstawowy, żeby się
to wszystko nie rozpieprzyło. Stosują metodę kija i marchewki bo taką
znają. I jak pisałeś w innym poscie nie mają specjalnie pola manewru.
Jesli maja zrobic cos innego, trzeba ich tego nauczyc. Najlepiej
argumentami siłowymi :) Zakładam, że inicjatywa w tej sytuacji może
wyjść tylko od pracowników.

Pracownicy - interes - no właśnie jaki mają? Złupić co się da i uciekać
do innej firmy? I czy możemy traktować ten interes jako wspólny czy
tylko jakiś zbiór interesów indywidualnych (czyli troski o własne d..)

Piszesz że kiepska atmosfera w pracy. Czy chodzi relacje
szefostwo-pracownicy, czy tez miedzy pracownikami? Czy pracownicy sa w
stanie okreslic swoj interes jako pozostanie w jednej grupie w firmie?

Jesli duża grupa pracowników:
- jest w stanie się porozumieć co do wspólnego działania
- ma realną alternatywę gdzie indziej (i jest gotowa z niej skorzystać!)

to swita mi taka opcja zeby postawic sprawe na ostrzu noza, grupa
pracownikow proponuje konkretne zasady we wspolpracy z kierownictwem.

Np. zasady wynagrodzen, inne rozlozenie wladzy i odpowiedzialnosci itd.

I na to szefowie (w obliczu odejscia 80% ludzi) sie moga zgodzić, bo
samobojcami nie sa.

Ale boje sie co do tej alternatywy. Bo często chyba jest tak, ze ktos
mowi, ze no tutaj moze pojsc, albu tu, ale w rzeczywistosci, tacy ludzie
mogą wyczekiwać i realnie tego nie rozważać.

Robert