Work sharing (dzielenie pracy)

Przeczytaj także: Praca w niepełnym wymiarze czasu

Elastyczna forma zatrudnienia, stosowana głównie w sytuacjach kryzysowych, gdy pogarsza się sytuacja finansowa przedsiębiorstwa i konieczne jest zmniejszenie wymiaru czasu pracy pracowników, a co za tym idzie – pomniejszenie wypłacanego im wynagrodzenia. Aby zastosować tę formę zatrudnienia, konieczne jest porozumienie między pracodawcą a pracownikami lub ich przedstawicielami.

Na podstawie art. 231a Kodeksu pracy, jeżeli pracodawca, którego firma znalazła się w trudnej sytuacji finansowej, zatrudnia mniej niż 20 pracowników lub nie jest objęty układem zbiorowym pracy, może zawrzeć porozumienie o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia pracowników niż wynikające z umów o pracę zawartych z tymi pracownikami, w zakresie i przez czas ustalony w porozumieniu (nie dłużej jednak niż przez okres 3 lat). Co ważne – pracodawca sam decyduje, czy sytuacja przedsiębiorstwa uzasadnia zastosowanie tego przepisu.

Innym przepisem regulującym sytuację, w której uzasadnione byłoby zastosowanie work-sharingu, jest art. 185 ustawy – Prawo spółdzielcze (zwane dalej Prawem spółdzielczym). Zgodnie z nim w razie konieczności gospodarczej walne zgromadzenie spółdzielni, w celu zapewnienia pracy wszystkim członkom, może skrócić równomiernie czas pracy i zmniejszyć odpowiednio wynagrodzenie członków bez wypowiedzenia spółdzielczej umowy o pracę lub jej warunków. Uchwała walnego zgromadzenia powinna dotyczyć co najmniej jednego działu pracy lub wszystkich członków wykonujących pracę tego samego rodzaju.