Pięknego dnia Fri, 11 Apr 2003 18:56:09 +0200, "Adam"
<f...@f...onet.pl> zakodował:

>1. Te same stanowiska, ta sama praca a placa?

Oczywiście, że nie. O wartościowaniu pracy napisano niejedną książkę i
opracowanie.

>2. Pracuje w firmie i nie wiem ile zarabia Xinski (a jak sie dowiaduje to
>czesto nie wierze :-)

A wiesz, ile za program MRP zapłaciła firma X?

>3. Nikt nie robi przetargu w stylu kto na danym stanowisku bedzie pracowac
>za mniejze pieniadze.

Jak nie, jak tak. Praktycznie każda rekrutacja to konkurs - kto da
więcej za mniejsze pieniądze.

>4. Praca otrzymywana czesto po znajomosci (a moze za lapowki???)

Zatrudnianie pracownika "z ogłoszenia" to, podobnie jak wszystko z
ogłoszenia, loteryjka. Lepiej zatrudnić kogoś z polecenia. W firmie
działającej rynkowo nie ma sensu zatrudniać nierobów - innymi słowy
prywatyzacja i odpowiedzialność za wyniki to lekarstwo na patologię
pod tym względem. Jeżeli właściciel firmy chce zatrudnić siostrzeńca
za 25K pln/mies na stanowisku dyr. ds. otwierania drzwi - jego sprawa.
To jego pieniądze. Za to gdy na takim stanowisku za takie pieniądze
zatruniany jest przez dyrektora pracownik w szpitalu, to już sprawa
dla prokuratora.

>5. Wiedza o tym kto ile zarabia powinna byc powszechna. Z jednej strony
>znajomkowie troche by mniej przeginali a z drugiej stanowiloby to motywacje
>dla wielu pracownikow

Jaką motywację? To powoduje tylko niezdrowe emocje, zawiść i
wartościowanie przez współpracowników na podstawie pensji.

>Place nie sa adekwatne do pracy (roznie: za wysokie badz za niskie) - gdyby
>bylo inaczej nikt tak bardzo nie balby sie zwolnien.

Płaca jest wypadkową wielu czynników - ważniejsze (pomijając
patologie), to wartość pracownika dla firmy, jego umiejętności
negocjacyjne, wartość pracownika w momencie zatrudniania go i sytuacja
na rynku.

> Ktos powie: ten co
>zarabia "grosze" tez sie boi.

Ten, co zarabia grosze albo słabo negocjuje (nie potrafi zadbać o
swoje interesy, więc dlaczego miałby dbać o interes firmy), albo nie
jest ważny dla firmy - tak czy inaczej obawia się słusznie.

>Ale wydaje mi sie, ze jego obawy wynikaja z
>braku oszczednosci, ktore potrzebne beda na czas poszukiwan i ewentualnych
>szkolen.

Szkolić się i dbać o własne interesy trzeba nieustannie - a nie w
sytuacji kryzysowej. W gorszej sytuacji jest IMO ten, kto uwierzył, że
jest potrzebny firmie, zarabiał sporo, zdecydował się na kredyt na
mieszkanie/samochód itp, a w wyniku cięć zwolniono najdroższych
pracowników. Taki nie tylko nie ma oszczędności, ale ma jeszcze spore
długi. Niezeleżnie od wysokości zarobków można się wpakować - jedyna
rada to ostrożność i zapobiegliwość.

>Niestety ciagle (moze to naturalne) najbardziej licza sie uklady.

Które sobie sam wyrabiasz. Ale jeżeli to najbardziej się liczy, to nie
jest to naturalne. Ale gdybym kiedyś upadł na głowę i postanowił kogoś
zatrudnić, to najpierw szukałabym wśród znajomych - jakbyś kupował
używany samochód, to nie poszukałbyś najpierw wśród dobrze jeżdżących
znajomych (i wśród znajomych tych znajomych)??

> Jestem
>przekonany, ze obecny poziom bezrobocia jest b.duzy ale najwiekszym
>problemem jest brak rotacji.

Zdecyduj się, to pracodawcy mają sobie podnosić koszty i zmieniać
kadrę, szkolić, tracić czas i bankrutować (co spowoduje dalszy wzrost
bezrobocia) byle tylko była rotacja?

--
Pozdrawiam,
Kaizen x...@c...sz zanim zapytasz odwiedź www.google.com
GG 2122; ICQ#: 64457775
e-mail Rot13 coded