Użytkownik "Lukasz Sczygiel" <s...@p...tw> napisał w wiadomości
news:deb3vn$ped$1@atlantis.news.tpi.pl...
> Immona napisał(a):

>> W sumie nie znam nikogo, kto by sie sprawnie poslugiwal 4-5 jezykami
>> (ojczysty sie dla mnie nie wlicza).
> A dlaczego? troche ci to sprawe liczenia skomplikuje, bo np. ktos kto
> wychowal sie w wielo jezykowym otoczeniu bedzie musial byc 2x lepszy zeby
> byc w polowie tak dobry jak ten co ma tylko jeden jezyk ojczysty.

Za ojczysty odliczam jeden. Ten, ktorym sie mowilo w domu, a jesli w domu
mowilo sie roznymi, to jezyk kraju, w ktorym sie mieszkalo przez poczatkowa
czesc zycia. Ogolnie: ten, z ktorym bylo najwiecej kontaktu w czasie, gdy
ksztaltuja sie zdolnosci jezykowe dziecka. A odliczam dlatego, ze nauka tego
jednego, pierwszego jezyka nie wymaga swiadomego wysilku i dzieje sie
spontanicznie - trudno uwazac to za zasluge czy kwalifikacje, zwlaszcza, ze
znajomosc _jednego_ jezyka jest niemal stuprocentowo powszechna i nie jest
zalezna od poziomu intelektualnego jednostki czy jej pracowitosci.

> Widzisz oni te umiejetnosci jezykowe posiedli w pracy. A nie przed jej
> podjeciem. Prosze, oszacuj ile jezykow i w jakim stopniu mogli znac po
> skonczeniu szkoly lub w pierwszych 3-4 latach pracy?

Po skonczeniu studiow spokojnie sie da znac 2 jezyki obce w stopniu
wystarczajacym do swobodnego dogadania sie w sprawach zawodowych i
ogolnych - ale ci, ktorych znam i ktorym sie to udalo, aktywnie szukali
mozliwosci komunikowania sie w tym jezyku z nativami lub nie-rodakami.
Zajecia, kluby korespondencyjne, wyjazdy, sluchanie obcojezycznych stacji
radiowych/TV, aktywnosc na obcojezycznych forach dyskusyjnych itd.

> Wez pod uwage ze w tym watku nie mowimy o jakims super dyrektorze,
> managerze, czy innym mistrzu a o zwyklym pracowniku, no moze troche
> bardziej zaawansowanym.

Ja mowie o osobie ze studiami. Dla mnie czescia posiadania wyzszego
wyksztalcenia jest umiejetnosc swobodnej komunikacji w minimum jednym obcym
jezyku. Zwlaszcza, ze lektoraty na studiach sa zwkle na przyzwoitym
poziomie, w przeciwienstwie do zajec w podstawowkach i wiekszosci
ogolniakow.

>> Dziedzin, w ktorych jednostka moze byc beznadziejna, mierna, dobra czy
>> "orlem" jest niesamowicie duzo. Kazdy _moze_ sobie znalezc dzialke, w
>> ktorej stac go na bycie orlem i popracowac nad tym, a w reszcie sobie z
>> czystym sumieniem pozwolic na przecietnosc.
>>
> Wlasnie. Uzylas slowa moze (podkreslilem). tyle ze wiekszosc tego nie
> robi:(. I u nas i na "zachodzie".

Na zachodzie jest jednak wieksza swiadomosc tego, ze trzeba sobie wypracowac
swoj atut.

> Napisalem to w sensie takim ze wcale my, jako polacy nie jestesmy gorsi
> czy to jednostkowo czy statystycznie.

Alez ja nie mowie, ze jestesmy gorsi. Pracowitosc i zaradnosc Polakow sie
naprawde wybija na tle naszych sasiadow, przy czym pracowitosc ujawnia sie
wtedy, gdy warunki pracy sa motywujace. Ale statystycznie wypadamy gorzej
np. w wydajnosci pracy z powodu braku pewnych przyzwyczajen, wyrastajacych z
braku uksztaltowanej pewnej mentalnosci i niedostatecznego zetkniecia sie ze
sprzyjajacymi warunkami do ich wytworzenia.

>> losowac znacznie dluzej. Na Zachodzie dobrej znajomosci dwoch jezykow
>> poza ojczystym nikt nie kwalifikuje do "bycia orlem".
>>
> MZ bierzesz zla probke. To nie sztuka dla holendra mowic dobrze po
> angielsku, poniewaz jego jezyk i angielski sa dosyc podobne. To tak jak
> dla nas rosyjski (relatywnie latwy do nauczenia).

Angielski ma znacznie latwiejsza gramatyke niz rosyjski.

> Zeby dobrze porownac trzeba bylo by wybrac narod niezacofany ale
> poslugujacy sie jezykiem niepodobnym do angielskiego. Proponuje porownac
> francuzow. I teraz sie okaze ze nie jest z nami az tak zle.

Wiesz, to jest kwestia "dominacji kulturowej" - sa jezyki, ktorych warto sie
uczyc ze wzgledu na ilosc poslugujacych sie nimi ludzi, wielkosc (jakosciowo
i ilosciowo) literatury pieknej w tych jezykach, powszechnosc ich stosowania
w jakiejs dziedzinie, jak informatyka czy dyplomacja (francuski sie w niej
trzyma niezle). Dlatego dla ludzi, dla ktorych taki dominujacy jezyk jest
ojczystym, przymus uczenia sie innych nie jest tak silny. Amerykanin sobie
spokojnie poradzi bez jezykow obcych, Francuz tez nalezy do jezykowo
"imperialnych". Natomiast nasza pozycja w tej jezykowo-kulturowej hierarchii
powinna nas sklaniac do pokory. Oczywiscie ktos moze powiedziec, ze jak
Francuzi sie nie ucza, to on tez nie bedzie, ale on na tym wyjdzie gorzej
niz Francuzi.

I.