Użytkownik "jacem" <j...@1...pl> napisał w wiadomości
news:h9i014$dm3$2@nemesis.news.neostrada.pl...

> Żona złożyła w ub. tyg. aplikację do pewnej, ponoć szanowanej i z
> tradycjami Spółki.
> Wczoraj otrzymała telefon z kadr z m. in. z zapytaniem o oczekiwania
> finansowe.
> Żonę zamurowało, bo przecież nikt poważny nie negocjuje takich spraw
> telefonicznie, więc uczciwie oświadczyła, że nie jest w stanie na tym
> etapie określić swoich wymagań, że to zależy od wielu okoliczności.
> Nagabywana, w końcu zapytała - "Jaki budżet Pani Firma przeznaczyła na to
> stanowisko?"
> Odpowiedź: "Proszę Pani, w ten sposób to my nie będziemy rozmawiać!" I
> rozłączyła się...Szok!

Kultura baby faktycznie poniżej poziomu, ale na dobrą sprawę dlaczego
uważasz, że Twoja żona ma prawo rozłożyć ręce zapytana o oczekiwania
finansowe, a pracodawca powinien wiedzieć, ile jest w stanie jej zapłacić,
skoro nawet jej nie zna? Może on też "nie jest w stanie na tym etapie
określić swoich możliwości, bo to zależy od wielu okoliczności"
Niestety, rynek pracy to obecnie rynek pracodawcy, a rekrutacja w
większości przypadków to zwykły przetarg - wygrywa ten, kto oczekuje mniej.
I nie ma co liczyć na to, że pracodawca wyłoży swoje karty jako pierwszy.
Notabene - jakoś nie widziałem ogłoszeń typu "szukam pracy [...] moje
oczekiwania finansowe to xxx zł". Rzadko zdarzają się takie informacje w
CV. Dlaczego uważacie, że powinno to działać tylko w jedną stronę, skoro
umowa o pracę to zwykły kontrakt dwóch stron.