w poprzednim art. <m...@p...ninka.net>,
szanowna kol. Nina M. Miller pisze, ze:
> " leszek" <s...@N...gazeta.pl> writes:
>
>
> > To co piszesz jest dla mnie przerażające. Doktorat jest najwyższym poziomem
> > kwalifikacji, jakie uniwersytet może dać i tacy ludzie powinni byc
> > poszukiwani. Sytuacja jest jednak taka, że prymitywna polska gospodarka (jak
>
> a niby dlaczego?
>
> wiedza teoretyczna z tematu, z ktorego sie doktoryzowalo niekoniecznie
<...>

bo widzisz.. (pewnie wiesz) - ktos jest doktorem, i tylko to jest
wazne - "te, doktor!". Doktor to taki ktos, kto powinien wiedziec i
umiec wiecej niz magister dowolnej dziedziny. Nie przekonasz.
Tlumaczenie z czego sie robilo doktorat traktowanie jest jako
sciemnianie i wykret, proba zatuszowania wlasnej niekompetencji i
nieudacznictwa. 'Doktor ktory szuka pracy musi byc jakies kiepski'.
Taki jest wlasnie efekt, kiedy analfabeci koncza studia.
A wlasnie, ogolny poglad do spadajace poziomu szkolnictwa wyzszego..
idzie chyba z parze z rownaniem dzisijszego doktoratu z docentem...
;)

--
Marsel