W wiadomości news:fv2k48$p5n$1@nemesis.news.neostrada.pl Robertos
<a...@x...pl> pisze:

> Nastał taki moment, że zostałem kierownikiem pewnego zespołu i nagle
> stałem się szefem kolegi, w międzyczasie doszło dwóch nowych.
Bywa.

> Delegowanie zadań dla osób, z którymi wcześniej się nie znałem nie sprawia
> mi problemu. Czuję się na tym polu jak ryba w wodzie.
Hmm... jak ryba w wodzie...
Widocznie jakieś usterki w psychice implikują u ciebie satysfakcję z
posiadania władzy.
IMO trzeba by pomyśleć co z tym zrobić, bo mogą być kłopoty.

> Gorzej z tym kolegą, dwa lata ode mnie starszym. Mam wrażenie, że
> chce pokazać, że to on powinien być moim szefem.
Może to prawda?

> Jego humor zależny jest od dnia
O rany, a ty tak nie masz? Każdy ma gorsze i lepsze dni przecież.

> (zawsze tak miał, ale teraz mnie to drażni):
To bez znaczenia. Kogo obchodzi co cię drażni?

> są takie dni,
> że gdy przydzielam mu zadanie, chętnie przyjmuje je do wiadomości i
> wypełnia. A niekiedy słyszę albo "no ok, ale jeszcze tego _czegoś_tam_
> nie skończyłem" - i ta mina. NIe lubię, gdy ktoś ma minę taką, jakbym
> skazywał
> go na męki, taką ignorancką, bezczelną, brak odpowiedzi, przytaknięcia
> głową itd. a on właśnie tak się zachowuje
I dobrze robi - on cię poucza i to w cwany sposób.
Postaw się w jego sytuacji. Masz szefa - byłego kumpla, głupszego od siebie,
co więcej wyraźnie czerpiącego satysfakcję z posiadania jakiejś tam władzy.
Co zrobisz?
Bo wg mnie nieuchwytne ale czytelne okazywanie lekceważenia, zaznaczanie
niby mimochodem swego prymatu w zakresie fachowości, wytykanie błędów to
zrozumiała postawa jesli gość się szanuje.

> i ciężko mi z nim dyskutować,
> bo mam świadmość, że w niektórych dziedzinach jest bardziej łebski niż ja.
To czemu nie złożysz funkcji?
Czemu ją w ogóle przyjąłeś, skoro był ktoś lepszy?
Przecież można było przewidzieć, że tak będzie.

> Czy ktoś mógłby mi coś doradzić, jak zarządzać takimi typami ?
> Nie chcę doprowadzić do sytuacji że mu powiem "słuchaj, czemu ze mną w
> ogóle dyskutujesz?" itd. itp. Nie chcę kompletnie psuć klimatu w pracy.
Zostając szefem mądrzejszego od siebie już zrobiłeś do tego pierwszy krok.

Powiem ci uczciwie, że ja miałem podobnie, tylko gorzej. Zostałem szefem
starszych, lepszych ode mnie, bardziej doświadczonych i posiadających
większą wiedzę ludzi. Co więcej, niektórzy z nich to byli ludzie, którzy
niegdyś mnie uczyli i którym zawdzięczam swoje umiejętności.
Nie byłem wówczas wystarczająco mądry, o mało co mi nie walnęło w dekiel.
Ale znaleźli się wśród nich tacy, co mnie otrzeźwili, co mi przemówili do
rozumu choć byłem przecież ich "szefem".
I to była największa nauka.
Przemyśl sobie, czy jesteś na właściwym miejscu.

A teraz też mam w jednym z miejsc pracy zwierzchnika - mało powiedzieć
głupca - to jest zwykła kanalia. I robię dokładnie to samo, co twój
"kolega". Puszczam dwuznacznie jednoznaczne teksty, ośmieszam wykazując
momochodem głupotę i niekompetencję itp.

--
Jotte