In article <dinkp2$r19$1@inews.gazeta.pl>, c...@W...pl
says...

> Wiekszosc =/= wszystkie. Znajdz sobie normalna i nie marudz.

Dokladnie. Jako gowniarz rozpoczynalem od pracy w radiu w malym
miasteczku. Firma rodzinna, wiec szanse na osiagniecie czegokolwiek byly
zerowe. Wiec, gdy skonczylem szkole srednia, to juz po roku wynioslem
sie stamtad i przenioslem do Wawy, bo wiedzialem, ze tam beda wieksze
szanse na osiagniecie czegokolwiek. Podstawa to znalezienie miejsca,
ktore bedzie przyjazne rozwojowi, a nie siedzenie tam, gdzie sie nie da
i narzekanie, ze wszedzie jest do bani.

> Widzisz, wlasnie dlatego zespól dobieram sobie przede wszystkim
> pod katem charakteru, a dopiero sposród tych, którzy charakterem
> pasuja, wybieram najlepszych merytorycznie. Bo ci, nawet jesli
> nie sa jeszcze idealni, wiem ze beda mieli motywacje rozwijac sie
> nadal -- tacy co to pracy nie lubia tylko o kase im chodzi, jak
> juz ta kase maja to spoczywaja na laurach.

Zgadza sie. Dlatego ja lubie miec w dziale ludzi, ktorzy pasjonuja sie
tym, co robia. Naleza do grupy tych, ktorzy wiedza, czego chca od zycia
i kim chca zostac w przyszlosci. Z optymizmem patrza w swoja przyszlosc
i wierza, ze wlasne cele uda im sie osiagnac. Wierza w zasade 'jak sobie
poscielesz, tak sie wyspisz,' a nie 'nalezy mi sie, bo swiat to uklady i
spisek masonow.' Marudzacych i pesymistow mi nie potrzeba, bo wciaz
szukaja dziury w calym i stwarzaja nieprzyjazna do pracy atmosfere. Do
charakteru pracownika przyklada sie jednak duza uwage, bo pozniej
bedziemy spedzac z nimi polowe zycia.

> Kazdy sobie zyje dokladnie w takim swiecie, jaki sobie stworzy.
> Nie ma inaczej. I nie bedzie.

Lepiej tego nie mozna ujac.

..:: fabio