>> Pomysłów Ci nie brakuje, nie bierzesz jednak pod uwagę, że znaczna część
>> pracodawców (Twój pewnie nie, bo jak wzystko przewidziałeś i to) trafia
>> pracownika między oczy w chwili, kiedy tego najmniej się spodziewa.

> No i? Zakłądam, że jutro dostanę wypowiedzenie, i co?

Jak sądzę nie poszukujesz pracy - Twoja wiedza o możliwości zdobycia
nowej najprawdopodobniej jest niepełna lub wręcz sprzeczna z
rzeczywistością. Jedynym sposobem jej zweryfikowania jest zdobycie
nowego zajęcia, a na to przecież się nie zanosi.
Dostajesz wypowiedzenie i znajdujesz się w sytuacji, której nie
przewidziałeś. Niepodobna bowiem przyjąć, że panujesz nad wszystkimi
zmiennymi i stałymi, które moją wpływ na Twoją przyszłość.
Rzecz w tym , że tego nie zakładasz, więc siurpryza będzie znaczna.

>> Przeżycie to bywa na tyle traumatyczne, że po kilku/kilkunastu
>> nieudanych próbach psychika przeciętnej osoby stabilizuje się w stanie
>> niezdolności do twórczego myślenia - rodzaju swoistej blokady
>> emocjonalnej.
>
> Jak ktoś wie, że ma słabą psychikę, to niech sobie zapewni więcej szans
> na zaś.

To myślenie życzeniowe - jeżeli ktoś ma słabą psychikę, to zwykle nie
posiada zdolności zwiększenia swoich szans i powinien zacząć od jej
wzmocnienia, a na to czasem nie ma juz czasu. To, że pracodawcy nie
mieli potrzeby niszczenia Twojej psychiki lub, że potrafiłeś na czas
uskoczyć - plus dla Ciebie. Jednak, gdyby wszyscy zastosowali się do
Twoich rad i osiągnęli podobny stopień zaradności mogłoby okazać się, że
jesteś na dole drabiny społecznej. Jest więc tak, że doradzasz innym, co
dobre, mając świadomość, że nie zastosują się do rad - gdyby to zrobili
nastałby sądny dzień dla Twej pozycji.
>
>> Ciebie też to czeka w przypadku, gy coś pójdzie nie tak; nie ma bowiem
>> biznesów pewnych, bez ryzyka.
>
> Mało prawdopodobne.

Podobnie, jak wygranie w totolotka - nie zdarzyło się jednak, by prędzej
czy później ktoś nie wygrał.

Pzdr: Dogbert