W wiadomości news:gqcle4$27ji$1@opal.icpnet.pl Patryk Włos
<p...@i...peel> pisze:

>> Raz jeszcze powtórzę - nie mówimy o randce, lecz o pracy. Gówno
>> pracodawcy do mojego hobby, ja rozmawiam o zatrudnieniu jako np. dekarz.
> Wydaje mi się, że tu jest właśnie pies pogrzebany. Ty patrzysz cały czas z
> punktu widzenia osoby szukającej pracy prostej, mało wykwalifikowanej. W
> takiej pracy rzeczywiście łatwo jest zostać zastąpionym innym pracownikiem
> i rzeczywiście w tym odniesieniu ma sens prawie wszystko, co pisałeś
> wcześniej.
Dekarz to tylko przykład.
Współczynnik zastępowalności stanowi mało istotny parametr. Oczywiście
łatwiej, krócej i taniej jest wyszkolić ślusarza niż weterynarza, ale
wystarczy mały exodus z jakiejś dziedziny (np. masowa emigracja zarobkowa,
odpływ adeptów w wyniku zawirowań koniunktury) i możesz się łatwo przekonać,
że łatwiej zastąpić lekarza niż glazurnika.

> Ale uwierz mi, że aplikując na stanowisko zarządcze, dyrektorskie bądź
> kierownicze (z wyjątkiem najniższego szczebla), hobby będzie jednym z
> *bardzo ważnych* elementów do rozpatrzenia.
Nie muszę wierzyć, przecież tu więcej osób pisze o tym i wcale nie dotyczy
to tylko stanowisk kierowniczych.
Jest to natomiast bezczelna ingerencja w sprawy prywatne. Jeden się na to
zgodzi, inny nie.
Jeśli faktycznie podczas rekrutacji na stanowiska tzw. menedźerskie tego
typu pytania/informacje są standardem to znaczy, że zajmujące je osoby
zgodziły się na taką ingerencję. Stąd nie dziwi, że tak nagminnie spotykamy
tam łajdaków, karierowiczów, kanalie. Pewne cechy charakteru występują
prawie zawsze wspólnie.

--
Jotte