W wiadomości news:gqbotj$pa9$1@news3.onet The_EaGle <t...@t...pl> pisze:

>> A gdyby nie jeździł podobnie jak ty w Alpy wspinać się tylko hodował
>> pająki i węże, to czy także przepytywałbyś go o jego hobby i czy rozmowa
>> byłaby równie miła oraz zakończyła się pozytywnie?
> To on widział w CV moje hobby
A po co je tam opisałeś? Czy w ogłoszeniu o pracę pracodawca opisywał swoje?
Bo jakich informacji może pracodawca wymagać od kandydata to w KP jasno
napisane.

> i sam zagadnął wiec gdyby się nie wspinał tylko zajmował się
> szydełkowaniem pewnie by ta rozmowa w ogóle nie miała miejsca.
Ależ dlaczego??
Nie zapytałbyś o hobby swojego ewentualnego pracodawcy??

>> Otóż nie. Pracę należy bezwzględnie oddzielać od życia prywatnego. Hobby
>> znajduje się w obszarze prywatności.
> Twoja sprawa czy je oddzielasz czy nie. Ja nie oddzielam pracy od
> prywatnego życia - pije piwo z kierownikiem i dyrektorem na spotkaniach.
Nie oddzielaj, twoja rzecz. Będzie ci bardziej przykro jak cię bez
sentymentów posuną na aut.

> Po za tym w pracy spędza się 1/3 swojego życia wiec jeżeli źle sie w niej
> czujesz ma wpływ na pozostałe 2/3. Dlatego dobrze jest tak dobrać pracę
> aby być z niej zadowolonym.
To prawda. Ale ten wpływ nie musi być wcale taki oczywisty i można go
zminimalizować, a nawet uczynić nieistotnym.

>> Nie widzę poza tym logiki w rozgraniczeniu: poglądy polityczne nieważne,
>> hobby natomiast tak. Niby dlaczego? A światopogląd (wiara, wyznanie
>> itp.), ważne czy nieważne?
> Dla mnie nie ważne, co nie znaczy że dla kogoś nie będa istotne. Hobby
> jest o tyle istotne że na jego podstawie wiesz czy rozmawiasz z ciekawym
> człowiekiem czy jednym z 40 mln podobnych. To czym się zajmujesz wyróżnia
> cię z tłumu.
Raz jeszcze powtórzę - nie mówimy o randce, lecz o pracy. Gówno pracodawcy
do mojego hobby, ja rozmawiam o zatrudnieniu jako np. dekarz.

> Jak piszesz w CV: hobby: sport, motoryzacja i muzyka to dla znaczy że
> jesteś jednym z 40 mln. Jak napiszesz:
> hobby: biegi długodystansowe w tym maratony , amatorskie rajdy
> samochodowe, muzyka jazzowa na żywo
> Niby to samo ale jednak ciekawiej? Właśnie, o to chodzi aby w CV
> zaciekawić kogoś twoją osobą.
Nie no, kompletnie się nie rozumiemy. Ty mówisz o podrywie, czy rozmowie o
pracę?

>> Nie jestem w stanie? Po prostu nie chcę i sobie nie życzę.
>> Nie życzę sobie także paru innych rzeczy.
> Wiesz z tego co piszesz np ja nie chciałbym z tobą współpracować, choć
> możesz być świetnym specjalistą w swojej dziedzinie. Nie chciał bym
> siedzieć z kimś 8h kto ma podejście do kierownika czy dyrektora jako do
> wyzyskiwaczy a każda prace przyjmuje ze znudzeniem. To się udziela innym
> niestety.
Mnie tam wisi z kim chciałbyś siedzieć 8h, a z kim nie. Osobiście wolałbym
oczywiście pracować z kimś, kto rozumie i potrafi szanować cudzą prywatność,
ale gdyby nie umiał, to łatwo i szybko bym go naprostował.
Reszty nie bedę komentował, bo sam sobie poradzisz z dyskutowaniem z własnym
zdaniem.

> Może właśnie taki HRowiec o tym wie i nie da ci szansy na pracowanie?
Mentalnośc petenta.
Skąd wiesz kto komu daje szansę?

>> Jak chcesz to zwierzaj się HRowcowi czy innemu dziwolągowi nawet ze
>> swoich preferencjach seksualnych, wyznania, czegokolwiek, ale nie usiłuj
>> przedstawiać tego jako normy.
> Jak będę leciał samolotem 2h i ktoś siedzący obok mnie zapyta m.in o
> hobby to nie odpowiem mu spier... tak jak byś to pewnie ty zrobił. Może ty
> nie jesteś społeczną jednostką?
Sprawdźmy.
Wymieniliśmy już sobie miło kilka zdań.
Mam takie pytanie: czy twoja kobieta często krytykuje twoja sprawność
seksualną?

>> Widzę, że muszę powtórzyć pytanie - czy zrobisz wszystko, jeśli ci
>> zaoferują coś korzystnego z twego punktu widzenia w zamian?
>> Czy może masz jakąś granicę?
> Oczywiście że nie zrobię wszystkiego.
Jaką masz granicę?
Bo że zgodzisz się zwinąć na żądanie własny interes to już wiem.

>>>>> Biznes własny jest o wiele większym niewolnictwem niż praca na etacie.
>>>> W takim razie normalni się za to nie biorą.
>>>> Ale - jak pisałem wyżej - kwestia indywidualnego podejścia.
>>> Raczej nie jest to kwestia podejścia. Jak zaczynasz DG to masz masę
>>> wydatków i nie pewne przychody.
>> Nie indywidualnego podejścia?
>> To prowadzenie DG jest przymusowe?
> Podejście ma się nijak to obowiązków które z DG są związane.
No to chyba trzeba być niespełna rozumu.
Nie uwzględniać w kształtowaniu podejścia obowiązków...

>>> Jak przychody się zwiększają
>> A jak nie?
>> Zresztą nie to jest przecież istotą mego pytania. Skoro własny biznes to
>> takie straszne niewolnictwo, to po co go zaczynać?
> Z biznesem jest trochę tak jak z graniem na giełdzie. Możesz wiele wygrać
> i to ludziom się podoba i dlatego podejmują ryzyko , możesz też wszystko
> stracić i to nie z własnej winy.
Jak to nie z własnej winy? To granie na giełdzie też jest przymusowe?
Nadal jednak nie rozumiem, po co zaczynać "byznes", skoro to takie straszne
niewolnictwo?

--
Jotte