W wiadomości news:gqd4fa$lv5$1@news3.onet The_EaGle <t...@t...pl> pisze:

>> Ładnie powiedziane i podoba mi się.
>> Ale nie do końca i zawiera poważny błąd.
>> Bowiem nie muszę zmieniać butów (pracy) lecz dochodzić swego,
>> udowadniając braki jakościowe w obuwiu i dochodzić swego (choćby w
>> sądzie). Nie muszę się dogadywać z pracodawcą - mogę go zaskarżyć, a
>> przedtem spowodować interwencję różnych instytucji.
> Czyli jesteś osobą konfliktową.
A co to jest osoba konfliktowa? Taka, co nie potakuje, nie zgadza się na
wszystko, ma swoje zdanie, potrafi o nie walczyć?

> Najprostszym wyjście z sytuacji przy nieodpowiadającej mi pracy (nie
> wygodne buty) jest jej zmiana (zmiana par butów).
Taka postawa nazywa się strusizm. A pokrewne to oportunizm, konformizm.
Pewnie, że można uciekać. Ale najprostsze wyjście niekoniecznie jest
najlepsze.
Nie każdy ma ogon do podwijania pod siebie.

> Udowodnienie przed sądem że twoje niezadowolenie (niewygodne buty) jest
> związane z nieprzestrzeganiem prawa przez pracodawcę (przez szewca), w
> sądzie nie prowadzi do niczego dobrego dla Ciebie.
Chyba żartujesz? Dlaczego z góry zakładasz, że nie wygram?

> Szybciej zmienisz pracę (buty) na nową niż dojdziesz przed obliczem sądu
> do swoich racji przy okazji pracując w złym miejscu (raniąc sobie nogi).
Jedno z drugim niekoniecznie musi się wiązać. Zmiana pracy (nawet jeśli
nastąpi) wcale nie odbiera możliwości dochodzenia swoich praw. Roszczenia z
tytułu stosunku pracy są możliwe przez 3 lata.

>> To ma pewien sens. Tylko nie zawsze to się da zrealizować. Myślisz, że
>> potencjalny pracodawca powie: u mnie naruszane jest nagminnie prawo
>> pracy, płacę nieterminowo, stosuję praktyki mobbingowe, jestem chamem dla
>> podwładnych, nie dotrzymuję słowa, stoję na skraju bankructwa itp.?
> Nie wiem co powie pracodawca ale jeżeli opłaca się tobie zmienić pracę to
> to zrób a jak nie to nie marudź.
Wujek dobra rada się znalazł...

--
Jotte