W wiadomości news:gqbqm6$tlc$1@news3.onet The_EaGle <t...@t...pl> pisze:

>> No i z tego przeglądu wynika, że strasznie oni zapracowani. Niech ci
>> będzie. A dlaczego? Może zła organizacja pracy, kiepskie planowanie,
>> brak podstawowych umiejętności, przeliczenie się z możliwościami itp.?
> A może po prostu najprościej - mają dużo pracy.
Z własnej woli.
Więc nie narzekać.

> Zdarzyło ci się kiedyś coś takiego?
No pewnie. I zdarza nadal.
Staram się, oczywiście, unikać tego jak tylko mogę.

> To że tobie jest źle pracując na etacie nie oznacza że (buty) etat jest
> zły ale że TY masz problem. Pracodawca (szewc) mówi że daje ci tyle ile
> może (tak dobre buty jakie potrafi zrobić). Różnica polega na tym że albo
> zmienisz pracę (buty) skoro ci nie odpowiada albo dogadasz się z szefem.
> Tak więc wszystko w twoich rękach.
Ładnie powiedziane i podoba mi się.
Ale nie do końca i zawiera poważny błąd.
Bowiem nie muszę zmieniać butów (pracy) lecz dochodzić swego, udowadniając
braki jakościowe w obuwiu i dochodzić swego (choćby w sądzie).
Nie muszę się dogadywać z pracodawcą - mogę go zaskarżyć, a przedtem
spowodować interwencję różnych instytucji.

>>> Właściwsze jest porównanie do pracy szewca o której wiesz tyle co o
>>> pracy pracodawcy.
>> A co mnie obchodzi praca szewca? Mnie obchodzą buty.
>> Co mnie obchodzą warunki pracy pracodawcy? Mnie obchodzą moje.
> Skoro chcesz dostać dobre warunki pracy (buty) to powinna cię interesować
> sytuacja pracodawcy (szewca). Ze złej firmy dobrej pracy nie będzie.
To ma pewien sens. Tylko nie zawsze to się da zrealizować. Myślisz, że
potencjalny pracodawca powie: u mnie naruszane jest nagminnie prawo pracy,
płacę nieterminowo, stosuję praktyki mobbingowe, jestem chamem dla
podwładnych, nie dotrzymuję słowa, stoję na skraju bankructwa itp.?

--
Jotte