W wiadomości news:gojllm$s0l$2@inews.gazeta.pl grom@x
<gromax@_USUN_.interia.pl> pisze:

> ok, może się nie rozumiemy. Od około 3 lat nie mieszkam i nie pracuję w
> Polsce. I może dlatego ZZ widze z trochę innej perspektywy. Wystarczy w
> odpowiedzi na odpowiedzialność za to co się robi?
> co do przytoczonych informacji o ZZ, patologie w każdym wydaniu nadają się
> na oddział patologiczny, a nie do funkcjonowania w zdrowej gospodarce.
ZZ w rozwiniętych krajach mają potężną pozycje i możliwości - Francja,
Włochy, Hiszpania, Wlk. Brytania, USA przykładami.
Wg mnie patologią - może raczej nieprawidłowością - jest upolitycznienie ich
działalności. Ale jak ZZ ma nie angażować się w struktury polityczne? Jeśli
tego nie zrobi, to w przypadku dojścia do władzy przedstawicieli środowisk
zainteresowanych osłabieniem ich znaczenia może zostać uchwalone
prawodawstwo siłę tę im redukujące. I kółko się zamyka.
Napotkałem w tej dyskusji tezę, że firmy w których działają ZZ zawsze maja
problemy. Trudno o głupsze stwierdzenie (a i inne tendencyjne i bezmyślne
stereotypy tam padły), choć w przypadku tej osoby to nie dziwi.
Kłopoty mają bowiem te firmy, które łamią prawa pracownicze i/lub stosują
nieformalne metody wyzysku. To raczej pracownicy zakładów, w których nie
działają ZZ mają prędzej czy później kłopoty, bo brak zrzeszenia mogącego
zorganizować przeciwdziałanie postępowaniu pracodawcy łacznie z jego
zablokowaniem.
Co do patologii - wystąpić mogą po obu stronach, niemniej w relacji
pracodawca-pracownik o wiele częściej stanowią przypadłość strony
silniejszej, czyli pracodawcy i stąd konieczność istnienia Pipy, sądów
pracy, ZZetów i innych instytucji.
To po prostu rodzaj dyscyplinującego i zabezpieczającego kagańca.

--
Jotte