W wiadomości news:gok0hl$bb1$1@news.onet.pl sz <s...@b...no> pisze:

>> Oszustwo to trzeba udowonić. Czytałeś w ilu przypadkach się udaje.
> chyba przepisy prawa uderzyły ci do głowy.
Może i do twojej pukały.
Ale nikogo nie było.

> oszustem stajesz się w momencie popełnienia oszustwa, złodziejem jesteś w
> momencie gdy coś ukradniesz, a nie dopiero gdy ktoś to udowodni. wiem że
> lubisz kruczki prawne, takie jak "jak bezkarnie zabić babcię na pasach"
> ;-) ale twojemu rozmówcy chodzi o etykę a nie prawo.
To może pl.soc.religia będzie lepszym adresem?

>>> W czasie tego "chorobowego" to inni
>>> zapierdalają za tych oszustów.
>> Nieprawda i nie całkiem. Oni są ubezpieczeni. Pierwsze coś ok. 32 dni
>> płaci pracodawca, potem zakład ubezpieczeń, w końcu płacił składki.
> prawda, zapierdalają za oszustów.
> czy płaci pracodawca, "zakład ubezpieczeń" (haha, czyli w praktyce
> budżet - z podatków) to przekłada się na jedno: kaskę zbierają na kupkę
> wszyscy a potem wędruje ona do oszusta.
Ubezpieczony płacił składki. Z własnej kasy.

> (masz ubezpieczony samochód? o, fajnie, mogę ci go ukraść i będę
> złodziejem "nieprawda i nie całkiem" ;-))
To nieudany dowcip czy autentyczny nonsens?

>>> Zaiste "walka o byt".
>> No właśnie, właśnie. Pracodawca też walczy o byt wywalając pracowników i
>> w ogóle się nad ich losem nie zastanawia. W walce o byt, czyli o
>> najważniejszą rzecz, sięga się po różne rodzaje broni, byle skuteczne.
> można rozwiązać umowę o pracę w sposób elegancki i etyczny natomiast nie
> można w sposób etyczny oszukiwać - to jest ta różnica między uczciwą i
> nieuczciwą walką o byt.
Etyka może być różna, to tylko zbiór zasad, niepisanych umów. Ty możesz mieć
swoje, kto inny swoje.
A i oszustwo mozna różnie definiować.
Oceniaj jak chcesz, masz prawo.
W obliczu tego relatywizmu uważam za potrzebne znalezienie mniej labilnego
punktu odniesienia i za takowy przyjąłem zapisy prawa stanowionego.
Poza tym w opisywanej sytuacji w walce o byt bierze udział nie tylko jedna
strona.
Ty zająłeś się oceną tylko jednej.
Nie widzę zatem powodu przejmowania się twoim pojęciem uczciwej i
nieuczciwej walki o byt.

> z jednej strony przejawiasz wielką sympatię do tzw. pracowników
> szeregowych ale z drugiej widzę że twoja wizja robotnika to coś między
> zwierzęciem domowym a osobą upośledzoną umysłowo.
> biedactwo sobie nie poradzi samo, trzeba za niego myśleć, karmić, i podjąć
> odpowiedzialność za dalsze życie tak jak przy kupowaniu pieska.
> na miłość boską, mówimy tu o dorosłym człowieku który najprawdopodobniej
> coś potrafi (dostał pracę) i nie trzeba go traktować jak dziecko lub
> debila. odrobinę szacunku!
Nie ma mowy o traktowaniu lecz o istniejących możliwościach do wyboru przez
niego.
Tu chyba nie ma co komentować, a próba polemiki byłaby kompletnym bezsensem.

>> Można walczyć o byt wszelkimi sposobami, takie są reguły walki o byt.
>> A wolno wg ciebie walczyć o byt pozbawiając kogoś źródła dochodu (oraz
>> jego rodzinę) aby samemu przetrwać, mój drogi Kali?
> jeżeli pracodawca obetnie mu na pożegnanie ręce to faktycznie pozbawiłby
> go źródła dochodu, ale przecież on tylko rezygnuje z usług danego
> pracownika, który co prawda nie będzie więcej otrzymywal wynagrodzenia ale
> też zyskuje 8 godzin dziennie wolnego czasu który może wykorzystać jak
> tylko chce (na przykład może się gdzieś zatrudnić).
> a może ten pracownik uważa, że to nieuczciwa zamiana? i że te 8 godzin
> dziennie jest mniej warte a na jego zwolnieniu ten wstrętny pracodawca
> tylko skorzysta? ale w takim razie, pracownik przez cały ten czas zyskiwał
> więcej niż powinien, biorąc pensję wartą więcej niż to co wypracował!
> widzisz Jotte, wymyślasz tu jakieś "pozbawanie" i dramatyzujesz a tak
> naprawdę wszystko nie tylko jest w najlepszym porządku ale nawet pracownik
> jest na plusie. i to bez oszustwa!
> (i przemyśl to co piszesz bo wiesz, mniejsza o prawo i dowody ale odnosząć
> się z takim entuzjazmem do oszustów ryzykujesz kolejną reinkarnację jako
> niższa forma życia :-))
Pozostawię bez komentarza te nonsensowne supozycje.
Niemniej z artykułu, który zlinkowałem wynika coś zupełnie innego.
Pracownicy podejmują pewne działania. Widocznie uznają je za potrzebne, i
tyle.

--
Jotte