Jotte wrote:
>>>> Jasne. Lepiej żeby firma upadła i żeby bez pracy znalazlo się
>>>> ~100 osób niż żeby 20 z nich straciło pracę. Ech.
>>> Co ech?
>>> To się nazywa walka o byt, najstarsze, odwieczne prawo.
>> Poprzez oszustwa?
> Oszustwo to trzeba udowonić. Czytałeś w ilu przypadkach się udaje.

chyba przepisy prawa uderzyły ci do głowy.
oszustem stajesz się w momencie popełnienia oszustwa, złodziejem jesteś
w momencie gdy coś ukradniesz, a nie dopiero gdy ktoś to udowodni. wiem
że lubisz kruczki prawne, takie jak "jak bezkarnie zabić babcię na
pasach" ;-) ale twojemu rozmówcy chodzi o etykę a nie prawo.

>> W czasie tego "chorobowego" to inni
>> zapierdalają za tych oszustów.
> Nieprawda i nie całkiem. Oni są ubezpieczeni. Pierwsze coś ok. 32 dni
> płaci pracodawca, potem zakład ubezpieczeń, w końcu płacił składki.

prawda, zapierdalają za oszustów.
czy płaci pracodawca, "zakład ubezpieczeń" (haha, czyli w praktyce
budżet - z podatków) to przekłada się na jedno: kaskę zbierają na kupkę
wszyscy a potem wędruje ona do oszusta.

(masz ubezpieczony samochód? o, fajnie, mogę ci go ukraść i będę
złodziejem "nieprawda i nie całkiem" ;-))

>> Zaiste "walka o byt".
> No właśnie, właśnie. Pracodawca też walczy o byt wywalając pracowników i
> w ogóle się nad ich losem nie zastanawia. W walce o byt, czyli o
> najważniejszą rzecz, sięga się po różne rodzaje broni, byle skuteczne.

można rozwiązać umowę o pracę w sposób elegancki i etyczny natomiast nie
można w sposób etyczny oszukiwać - to jest ta różnica między uczciwą i
nieuczciwą walką o byt.

> Dla łajdaka wyrzucającego człowieka jak niepotrzebne narzędzie?
> Czy dla tych świń co się jeszcze chwilę być może utrzymają ciesząc się,
> że jeszcze nie na nich kark spadł topór, nie przejmując się co z tymi
> już odstrzelonymi?

z jednej strony przejawiasz wielką sympatię do tzw. pracowników
szeregowych ale z drugiej widzę że twoja wizja robotnika to coś między
zwierzęciem domowym a osobą upośledzoną umysłowo.
biedactwo sobie nie poradzi samo, trzeba za niego myśleć, karmić, i
podjąć odpowiedzialność za dalsze życie tak jak przy kupowaniu pieska.
na miłość boską, mówimy tu o dorosłym człowieku który najprawdopodobniej
coś potrafi (dostał pracę) i nie trzeba go traktować jak dziecko lub
debila. odrobinę szacunku!

> Można walczyć o byt wszelkimi sposobami, takie są reguły walki o byt.
> A wolno wg ciebie walczyć o byt pozbawiając kogoś źródła dochodu (oraz
> jego rodzinę) aby samemu przetrwać, mój drogi Kali?

jeżeli pracodawca obetnie mu na pożegnanie ręce to faktycznie pozbawiłby
go źródła dochodu, ale przecież on tylko rezygnuje z usług danego
pracownika, który co prawda nie będzie więcej otrzymywal wynagrodzenia
ale też zyskuje 8 godzin dziennie wolnego czasu który może wykorzystać
jak tylko chce (na przykład może się gdzieś zatrudnić).
a może ten pracownik uważa, że to nieuczciwa zamiana? i że te 8 godzin
dziennie jest mniej warte a na jego zwolnieniu ten wstrętny pracodawca
tylko skorzysta? ale w takim razie, pracownik przez cały ten czas
zyskiwał więcej niż powinien, biorąc pensję wartą więcej niż to co
wypracował!
widzisz Jotte, wymyślasz tu jakieś "pozbawanie" i dramatyzujesz a tak
naprawdę wszystko nie tylko jest w najlepszym porządku ale nawet
pracownik jest na plusie. i to bez oszustwa!

(i przemyśl to co piszesz bo wiesz, mniejsza o prawo i dowody ale
odnosząć się z takim entuzjazmem do oszustów ryzykujesz kolejną
reinkarnację jako niższa forma życia :-))