W wiadomości news:gok792$cf9$1@nemesis.news.neostrada.pl Jurek M
<m...@1...pl> pisze:

>>> 50-cio latek z małej miejscowości też kiedyś był młody,
>>> podejmował takie, a nie inne decyzje.
>> Owszem. Np. podejmował decyzję o walce z komuną, choćby przez
>> wstąpienie i działanie w opozycji jako szeregowy członek.
> Takich ludzi w Polsce (anonimowych) jest wielu, tysiące, może i miliony.
> Czy uważasz, że należą im się specjalne przywileje?
Jak miliony to przywileje nie były by specjalne tylko standardowe.

>> No i powalczył, a teraz beneficjenci jego działań wywalają go na bruk...
> Prezydentem mojego miasta był człowiek Solidarności zasłużony w walce z
> komuną w latach 80-tych.
> Jako Prezydent nie sprawdził się. Mało tego, naraził miasto na milionowe
> straty...
> Nie widzę zależności między zasługami
No i?

>> Odlicz sobie te 50-parę do tyłu. Jakie urodzony wtedy młodziak miał
>> możliwości?
> Łatwo nie było.
> A co mieli powiedzieć np. jego rodzice dorastający w latach 40-tych,
> którzy swoje młode życie poświęcili walce z okupantem, a potem
> odbudowie kraju (i to nie takiego, o jaki walczyli).
> Cóż, nie wybieramy sobie czasów, w jakich żyjemy, i każdy jakoś musi
> sobie radzić.
Toteż sobie ludzie radzą.

>> Poza tym przecież człowiek 50+ to nie starzec, to człowiek w sile
>> wieku, wiele jeszcze może dokonać.
> Zgadzam się z tym. I tendencja do zatrudniania ludzi przed 35 rokiem
> życia jakby zmniejsza się, chociaż tu i ówdzie w ofertach pracy można
> wyczytać bajki o "młodym i dynamicznym zespole"...itp bzdury.
> Ale co zrobić? Jak przekonać pracodawcę do zatrudnienia "pokrzywdzonych
> przez los" 50-latkow?
> Ustawowo? Może wprowadzić ulgi itp. zachęty, przywileje?
Miały ponoć być.

> A co na to powiedzą inni: samotne matki, kobiety w ciąży, młodzi, którzy
> dopiero co założyli rodzinę, mają na utrzymaniu małe dzieci,
> inwalidzi...kolejka potrzebujących.
O, to nie to samo.
O ile na posiadanie 50 czy wiecej lat człowiek nie ma wpływu, to posiadanie
rodziny i dzieci ma.

> I co ma począć pracodawca?
> Jak rozstrzygnąć, kogo przyjąć do pracy, kogo zwolnić...?
Będę okrutny - nie moja rzecz.

>> Tyle, że są ubezpieczenia obowiązkowe i dobrowolne.
> Nie ważne. Założenia podobne.
Ważne. Właśnie w dobrowolności zasadnicza różnica.

>>> Tak jak i za pasażerów na gapę.
>> No, tu to trochę inaczej jest jednak.
> Podobnie. Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej musi wyjść na swoje.
Bo jest jedno. Ale zauważ, że w dziedzinie połączeń samochodowych gdzie nie
potrzeba jakiejś szczególniej infrastruktury jest juz inaczej (mikrobusy
itp.).

>>> Tow. ubezp. odpowiednio podwyższy składki, zapłacą wszyscy w imię
>>> solidaryzmu ;)
>> Tylko w przypadku ubezpieczeń obowiązkowych i braku alternatywy.
>> Czyli jak w ZUSie. :)
> Nie tylko.
> Stawki ubezpieczen dobrowolnych, np AC przy wzroście ryzyka też wzrosną,
> ale kogo nie stać, to zrezygnuje. I tyle.
No właśnie. I to zmusza ubezpieczyciela do dostosowania oferty do akceptacji
potencjalnego klienta. W sektorze ubezpieczeń obowiązkowych to nie występuje
(ZUS) albo jest szczątkowe.

>>>> Tylko ty wkraczasz w sferę idei, a ja mówię o przyziemnych realiach.
>>> Stworzeniu takiego, a nie innego systemu przyświeca jakaś idea.
>> A lepiej, żeby przyświecał pragmatyzm i realizm na niewzruszalnej bazie
>> człowieczeństwa.
> Co rozumiesz przez "bazę człowieczeństwa"?
Oto jest pytanie.
Nie umiem tego w tej chwili ująć w jednoznaczne słowa i nie chcę też
próbować, bo na każdą niezręczność czy niejasność wypowiedzi rzucą się
prymitywne hieny prostackiej ideologii i dojdzie do debilnej wymiany
zarzutów.
To jest coś, co czujesz i wiesz, że jest prawidłowe, nie wiem jak to nazwać,
ale jestem przekonany że kapujesz.
Czy ja się nie ocieram o mistycyzm czasem??? :))))

--
Jotte