Użytkownik TS <f...@o...pl> w wiadomości do grup dyskusyjnych
napisał:aruk0m$d47$...@n...onet.pl...
[...]
> Sam mówisz, że w tym "wyścigu szczurów" wygrywają najlepsi (pomijam
> przypadki znajomości, itp), czyli Ci pozostali są zwyczajnie gorsi (bez
> urazy).


Po pierwsze, w warunkach tak głębokiej nierównowagi rynkowej
załatwianie przez znajomości, a nawet łapówki (sam słyszałem
o wielu takich przypadkach) nie jest marginesem, a regułą.
Np. w PRL-u dostawa atrakcyjnego towaru do sklepu często
była w całości wykupywana przez znajomych, bo tylko oni
byli o takiej dostawie zawiadomieni przez znajomych lub
przekupionych sprzedawców. Zwykłemu człowiekowi też
mogło się trafić, jeśli przypadkowo się w tym czasie w sklepie
znalazł, i potem przez rok się tym chwalił, tak jak tutaj
na tej grupie, niektóre osoby chwalą się, że udało im się
znaleźć pracę bez znajomości.

Po drugie, (zakładając przypadek uczciwy), jeśli człowiek
przegrywa w konkursie, gdzie na jedno miejsce jest kilkuset
kandydatów, to z tego wcale nie wynika, że jest kiepski .

Po trzecie, wśród aktualnie zatrudnionych może być wielu
pracowników gorszych (bez urazy) od ludzi pozostających
bez pracy, ale ci ostatni nie mają żadnej szansy by to udowodnić.
Mieli by taką szansę, gdyby pracodawcom chciało się
urządzać nieustający konkurs, w którym aktualnie zatrudnieni
musieliby konkurować ze wszystkimi chętnymi na ich stanowiska.
Ponieważ tak się nie dzieje, to każdy z nich, dopóki wyraźnie
nie podpadnie, może być zupełnie spokojny o swój etat, chociaż
na ulicy może czekać wielu bezrobotnych znacznie lepszych od niego.
Widać to często np. w banku lub na poczcie, gdzie zatrudnione
tam panie ruszają się jak muchy w smole, gorzej niż za PRL.
Konkurs na obsadzenie etatu takiej pani jest urządzany dopiero wtedy,
gdy ona sama raczy łaskawie go zwolnić (a w obecnej sytuacji
każda się go kurczowo trzyma).
A to, że to właśnie ona jest aktualnie zatrudniona, a nie ten bezrobotny,
wynika np. tylko z tego, że miała szczęście urodzić się kilka lat
wcześniej i wskoczyła na ten swój etat, gdy było to bez porównania
łatwiejsze niż teraz.

Konkluzja: wniosek, że bezrobotni nie mają pracy, bo są
"zwyczajnie gorsi" jest głęboko nieuprawniony i krzywdzący.

Pozdrawiam
Artur