> Nie wiem z czego wyciągasz taki wniosek. Jeśli np. ktoś zatrudniał
> dotychczas
> 2 piekarzy, to teraz musiałby ich zatrudniać w mniejszym wymiarze
> i przyjąć jeszcze jednego na część etatu (ale też piekarza). Jeśli ten
nowy
> byłby
> na początku mniej wydajny, to mógłby mu mniej płacić.

Nie chodzi o to żeby mniej płacić, ale o to, żeby wyprodukować tyle samo
produktów, bo to oznacza dochód dla firmy.
Proponowane przez Ciebie rozwiązanie może dać taki scenariusz:
Mając dwóch piekarzy właściciel może sam prowadzić "kadry", przy trzech
piekarzach potrzebuje już kadrowej. Nie stać go na to. Zostaje więc przy
dwóch piekarzach. Ale oni produkują teraz o 10% mniej (krócej pracują), więc
dochody firmy spadają o 10% (w uproszczeniu). Trzeba więc zwolnić jednego
piekarza...

Inna wersja.
Jest warsztat i zatrudnia dwóch mechaników. Teraz musi zatrudnić trzeciego,
ale jest on jednak gorszy od tych dwóch. Klienci, którzy trafią na "nowego"
będą niezadowoleni z usług warsztatu (bo co klienta obchodzi, że mechanik
był ten, czy inny). Ci klienci więcej tu nie wrócą i jeszcze znajomym
odradzą. Warsztat padnie i zamiast jednego bezrobotnego, będzie czterech.

>
> > Proponowane przez
> > ciebie rozwiązanie dotyczy tylko prostych, kiepsko płatnych i mało
> > skomplikowanych zajęć. Tam gdzie rzeczywiście dajemy ogłoszenie,
wybieramy
> > kilka osób, szybko wdrażamy do pracy i lecimy.
>
>
> Dlaczego tylko prostych zajęć? Nie tak dawno na tych łamach toczyła
> się dyskusja wskazująca jak trudno znaleźć teraz pracę w zawodzie
> informatyka. A więc to rozwiązanie bardzo by również do tego zawodu
> pasowało.

Nie pasują do twojego pomysłu wszelkie zawody mające szeroko rozumiany
charakter twórczy. Wyobraż sobie, że w połowie filmu zmienia się aktor
odgrywający główną rolę :-).
Sam mówisz, że w tym "wyścigu szczurów" wygrywają najlepsi (pomijam
przypadki znajomości, itp), czyli Ci pozostali są zwyczajnie gorsi (bez
urazy). A na grzyba firmie np. kiepski informatyk. Więcej szkód może narobić
niż korzyści. W mojej grupie na studiach było ok. 20 osób. Z tego 4-5 osób
tak naprawdę coś "potrafiło". Reszta zwyczajnie nie miała do tego "żyłki".

> Nie wydaje mi się, żeby zwiększenie np. z 4 do 5 etatów powodowało
> jakiś drastyczny wzrost kosztów obsługi. Ale nawet jeśli jakiś by był, to
ja
> traktuję to w kategoriach mniejszego zła, bo obecne bezrobocie uważam
> za coś porównywalnego z klęską żywiołową.

W zależności od zawodu, koszt może być naprawdę istotny. Np. policjantów
trzeba zaopatrzyć w mundury, broń, itp.
Mniejszym złem, byłoby np. przeniesienie wydatków na pomoc społeczną na
roboty publiczne. Żeby mieć, trzeba inwestować, a nie konsumować.

> Na końcu mego postu napisałem, że w praktyce takie prawo musiałoby być
> bardziej skomplikowane, np. różny maksymalny czas pracy dla różnych
> zawodów i regionów kraju. Czyli w zawodach, w których już teraz
> brakuje specjalistów nie byłoby żadnych ograniczeń.

Skomplikowane prawo, to jedna z przyczyn obecnej sytuacji (głównie w sferze
podatków, prawa pracy, itp). Prawo należałoby raczej upraszczać.

Generalnie proponujesz równanie w dół, co z definicji nie może przynieść
niczego dobrego.
Zamiast skracać czas pracy, trzeba zmienić prawo pracy. Odebrać pracownikom
absurdalne czasem uprawnienia typu darmowe przejazdy dla kolejarzy z całymi
rodzinami, tańszy prąd dla pracowników energetyki, 13, a czasem nawet 14
pensja, itp. Obrońcy prawa pracy krzyczą, że pracodawcą zależy na łatwym
zwalnianiu ludzi. I owszem, ale pytanie jest po co? Przecież firma nie
zwalnia ludzi ze względu na opady deszczu, tylko ze względu na to, że nie ma
dla nich pracy. Jeśli natomiast w to miejsce zatrudnią inną osobę, to
przecież z punktu widzenia rynku pracy nic się nie zmieni. A jeśli firma
przechodzi gorszy okres, to dzięki temu mogłaby przetrwać.

--
______________________
Pozdrawiam
TS