W wiadomości news:aT1tpo30I2v36Naqv%agnus@ciapek.uci.agh.edu.pl Jarek
Hirny <a...@h...pl> pisze:

>>> A któż to wg Ciebie oceni te możliwości fizyczne i umysłowe, na jakiej
>>> podstawie, wg jakich kryteriów?
>>> Bo prawo reguluje to dość szczegółowo.
>> Elementarne. Jego bezpośredni przełożony (BP). Przynajmniej tak jest w
>> moim kawałku kosmosu i bardzo ładnie działa.
> Cieszę się serdecznie. Ale na szczęście w pozostałej części wszechświata
> możliwości i uprawnienia (czyli po prostu: kwalifikacje) do wykonywania
> danej pracy określają specjaliści. Egzaminatorzy, komisje, lekarze itp.

> Część wszechświata, w której możliwości i uprawnienia są regulowane przez
> specjalistów jest bardzo małą częścią. Gros zawodów nie wymaga posiadania
> żadnych uprawnień.
Uprawnienia - zgoda, chociaż wcale tej grupy zawodów nie nazwałbym bardzo
małą - mam zacząć wymieniać?.
Natomiast _każda_ praca wykonywana na podstawie stosunku pracy wymaga
określenia możliwości jej wykonywania przez lekarza.
Przykład z tego wątku:
Główna księgowa (powiedzmy lat ~50, nadciśnienie, osteoporoza, dyskopatia)
zostaje na podstawie "otwartego zapisu" skierowana do posprzątania jakichś
pomieszczeń (praca fizyczna, związana z uciążliwą pozycją i podnoszeniem
ciężkich przedmiotów, u tej osoby ewidentne rygorystyczne przeciwwskazania).
Oczywiście zaniechano nakazanych prawem czynności. No i pech - podczas pracy
nastąpił udar mózgu.
Wiesz, co będzie dalej? Chyba nietrudno się domyślić.

> Wówczas tylko otwarty zapis i inteligencja obu stron
> umożliwiać normalną pracę, a nie niczyje odgórne regulacje. Tyle.
Ładnie brzmi, ale ja bym na tę inteligencję, czy jedno-, czy obustronną
funta kłaków nie postawił. I dlatego posługuję się prawem pracy. Amen.

--
Pozdrawiam
Jotte