Ktoś (Immona, a któżby! ;-) ) wyklepał:
> takiego testu - strasznie dawno to robilam, ale polegalo to na ulozeniu
> siedmiu czy wiecej kolorow w kolejnosci od najbardziej preferowanego do
> najmniej, raz i potem drugi raz po przerwie, nie pamietajac juz ani nie
> sugerujac sie poprzednim ulozeniem. Wyniki chyba robil jakis program
> komputerowy, bo przypuszczam, ze interpretacja takiego testu opiera sie na
> dosc scislych zasadach w przeciwienstwie do humanistycznego drzewka, ale
> byly, przyznaje, oddajace rzeczywistosc, zarowno te, ktora mi sie podoba,
> jak i te, ktora mi sie nie podoba - dotyczylo to emocji, temperamentu, tego,
> co motywuje, tego, co denerwuje, tego, co demotywuje, najbardziej
> prawdopodobnego zachowania w sytuacji konfliktowej itp.

Kiedyś czytałam takie pronaukowe wyjaśnienie dlaczego horoskopy się
sprawdzają. Jak to możliwe, że znaków zodiaku jest tylko 12, a większość
ludzi się w nich odnajduje? Ano, coś tam zawsze podpasi, coś się
spodoba, a reszta mieści się w granicach błędu... Zmierzam do tego, że
jak znasz swoje cechy, to Ci taki test niepotrzebny, a jak nie znasz -
to każdy wynik będzie dobry.

Bynajmniej nie chcę tego rodzaju testów deprecjonować, sama lubię się
testować, ale ich wyniki nie są na pewno wymierne raz na całe życie.
Dziś jak mnie ktoś zdenerwuje, to go zabiję, bo np. źle spałam, gdyby
zdenerwowała mnie jutro ta sama osoba w ten sam sposób to bym się tylko
usmiechnęła wyrozumiale, bo źle pałam dwie noce z rzędu. To tyle o
sytuacjach konfliktowych... :)

Pozdrawiam
M.
--
Gdyż rodzaj ludzki w swej niedoli rozporządza jedną naprawdę skuteczną
bronią [...] Nic nie może się przeciwstawić *napadowi śmiechu* (Mark Twain)