u...@g...pl napisał(a):
> Chyba nie tak na wyrost. Tak teraz moda, ze kazdy zadaje takie
> "modne" pytania. I taka moda zeby "dobrze" odpowiadac. Nawet nie
> moda, teraz wiekszosc odpowie "dobrze" na pytania, bo taki jest
> rynek pracy. Nawet nocnego stróza zapytaja czy lubi prace w zesple,
> i nie daj boze powie ze nie;-).
Próbuję odgadnąć, co dzieje się w firmie przed podjęciem decyzji o
rekrutacji, wg modelu który opisujesz... Np. taki wariant - firma
zauważa braki kadrowe - brakuje rąk które wykonają czynności A, B oraz
C. Dobrze byłoby, gdyby któregoś z pracowników, wsparł człowiek
posiadajacy umiejętność D. Firma ma jakieś plany rozwojowe - dobrze,
gdyby znalazł się w niej człowiek posiadający umiejętność E.

Teraz szef woła kadrowca i mówi:
- potrzeba nam człowieka, który wykona czynności A, B i C. Dobrze
byłoby, gdyby wsparł jednego z pracowników, w związku z tym, powinien
znać się na D. A ponieważ rozwijamy się, to w przyszłości potrzebne będą
także umiejętności E. Może go przeszkolimy,ale to drogie, więc lepiej,
by nowy pracownik posiadł tą umiejetność. Co ty na to mój kadrowcu?

A kadrowiec na to - dobrze, zapytamy go, czy lubi pracę zespołową.

Tak na to patrzysz? Bo dla mnie, na logikę biorąc, plany zatrudnienia
nie biorą się z sufitu tylko są efektem długiego procesu zachodzącego w
organizacji, nawet takiej jednoosobowej. Logiczne wydaje się zatem, że
ów proces finalizuje się dobierając metody adekwatne do potrzeb.

Tymczasem zgodnie z tym, co piszesz, pytań rekrutacyjnych nie dobiera
się stosownie do profilu pracownika tylko zgodnie z panującą modą. Tak
przy okazji: jakie to są te modne pytania i w rekrutacjach na jakie
stanowisko się z nimi spotkałeś / spotkałaś?

Takie zycie, taka moda, kiedys
> bedziemy sie z tego smiac.
> PS. Jak patrze na niektóre posty na ppd, to wyglada na to ze tego
> wiekszosc oczekuje. Standardowe pytanie, standardowe odpowiedzi,
> czasami nawet maja pretensje ze rekrutacja nie jest zgodna z ich
> oczekiwaniami.
Czasami dziwię się tej zlości na pracodawców. Porównuję ją sobie wtedy
do takiej sytuacji: chłopak zakochał się w dziewczynie. Gdy na randce
próbował "wprosić się na drinka[1]", ta dała mu kosza. I teraz chłopak
się wścieka: "to nie moja wina tylko jej. Na randce zachowywała się
jakoś dziwnie - nie chciała iść do kina na film z Chuckiem Norrisem,
kazała mi płacić za taksówkę[2]. Ona ma idiotyczne wymagania względem
mężczyzn[3] - lubi brunetów a nie blondynów jak ja, woli mężczyzn
wysokich. Co to, moje 165 cm nie wystarczy? Powiedziała, że lubi
szczupłych a ja trenuję na siłowni więc jestem lepszy niż jakiś
chudzielec. I w ogóle co to za zwyczaj nie chodzić do łóżka na pierwszej
randce[4]. I jeszcze przeszkadza jej, że nie umyłem przed randką
zębów[5]. WIelka mi rzecz! Wszystkie, co do jednej, kobiety są
pojebane[6]. To przez nie biorą się samotni mężczyźni[7]. I to wszystko
ich wina... Po prostu nie zna się na facetach![8]"

Tłumaczenie:

[1] - starał się o pracę.
[2] - sposób prowadzenia rekrutacji był inny, niż kandydat się spodziewał.
[3] - pracodawca oczekiwał ode mnie czegoś, czego nie akceptuję.
[4] - jak śmiał nie dać mi pracy!
[5] - wymagania pracodawców są idiotyczne.
[6] - wszyscy pracodawcy są tacy sami jak ten, który mnie olał.
[7] - bezrobocie jest zaslugą tylko pracodawców.
[8] - poszukiwanie kozła ofiarnego, dzięki któremu gorycz porażki będzie
mniejsza.

pozdr.
m.