>> przecież większość ludzi po studiach, którzy rejestrują się nie robią
>> tego po to, aby im prace znaleziono.
> Tak, mamy sporo nierobów.
Hmmm...
Z jednej strony: ktoś przychodzi do mnie ze skierowaniem z Urzędu
Pracy (a czasem składam tam zamówienia) i spełnia wymagania, a na
wstępie mi woła, żeby mu podpisać iż sie nie nadaje. Takiemu proponuję
wybór pomiędzy wpisaniem "kandydat nie akceptuje proponowanych
warunków" a nie podpisaniem wcale zgłoszenia się.
Z drugiej strony: uważam, że "Państwo" (czytaj: ludzie u władzy) jest
najwięszym złodziejem w Polsce, bo np. skazuje na nędzę ludzi
starających się we własnym zakresie stanąć na nogi, wymuszając na nich
haracz, jakim nazywam składki na ZUS o wysokości wyższej od możliwości
zarobkowych potenacjalnych "biznesmenów" bez kapitału, bo np. zabiera
pieniądze na wypłaty ludzi zatrudnionych w państwowym szpitalu, bo ten
zalega państwowemu Urzędowi Skarbowemu i ZUSowi, bo nie chce dać
zasiłków rodzinnych rodzinom bez pracy, ponieważ 2 lata temu mieli
pracę i zarabiali, bo... nie będę wymieniać dalej i pisać powieści.
Więc jakoś mam wątpliwości w nazywaniu nierobami osób, które nie
koniecznie chcą pracować akurat tam, gdzie im się każe, a prawnie i
finansowo mają możliwości, aby tego nie robić.

Prawda obiektywna nie istnieje i zależy od punktu "siedzenia"... W
polskich sądach wyrok też zależy od "dania wiary przez sąd" i sędzia
może kazać oskarżonemu udowodnić niewinność, a nie oskarżycielowi
winę. Zawsze sprytniejszy i silniejszy wygrywał, a w naszym kraju
zapewnienie ochrony słabszym jest zwykłą fikcją - państwo nam tak
życie organizuje...