> Jeśli pani kadrowa nie chce się poświęcić dla pracownika i zostać po
> godzinach z tak błachego powodu to czyz nie oznacza że firma nie poświęci
> się dla pracownika jak będzie miał prawdziwy problem ot chocby tfu!
> pogrzeb
> rodziców, nagła choroba własna albo dziecka? I co wtedy? Znów zostanie
> zaserwowany odgrzewany bigos pt "są tysiące na pańskie miejsce"?

Takiego tekstu ja osobiście nikomu jeszcze nie zaserwowałem. Raczej staram
się posługiwać mottem, że dziecko sobie można mieć, ale _po_ pracy. Podobnie
z pogrzebami (obie sytuacje niestety są uregulowane prawnie na niekorzyść
pracodawcy, dlatego zawsze trzeba mieć na pracownika materiały umożliwiające
jego przywołanie do porządku oficjalnie z innego powodu). Nagra choroba
własna, to jednak co innego.

Napisałem kiedyś o poświęceniu wobec pracodawcy. Wydaje mi się, że niektórzy
przeinaczają nieco moje stwierdzenia, że niby to poświęcenie pracownika
wobec pracodawcy wyraża się konkretnie przez poświęcenie wobec innych
pracowników, lub kandydatów na pracowników. To niezupełnie tak - w zdrowej
sytuacji powinno się to wyrażać przez poświęcenie wobec swojego
bezpośredniego przełożonego (a on wyżej itd.), natomiast poświęcenie wobec
pracowników równorzędnych lub kandydatów na równorzędnych/niższych jest
niewskazane, gdyż pracownik poświęcający się, zwyczajnie traci energię,
którą mógłby spożytkować na generowanie kolejnego przychodu swemu
pracodawcy.

I na koniec pytanie: a z jakiego to powodu firma ma się poświęcać wobec
pracownika? To już jest w ogóle jakieś opaczne...