Rafal napisał:
>
> Nawet jeżeli miałbyś rację - to w takim razie uważasz, że lepiej zastosować
> przymus niż triki psychologiczne? I gdzie tu humanitaryzm, na który tak się
> powołujesz?
>

Filozofem, przynajmniej z wyksztalcenia i zainteresowan, nie jestem.
Jednak moge zasugerowac kilka rozwiazan - natura czlowieka jest dobra,
tylko sytuacja powoduje, ze staje sie on takim jakim jest. I zeby
przezwyciezyc sytuacje, trzeba albo edukowac, edukowac, edukowac,
kontrolowac, pouczac, naciskac nawet (anglikanie z artykulu Gadomskiego
w GW), albo nie majac takich mozliwosci stosowac w/w triki
psychologiczne lub po prostu, jak Panstwo uznac, ze nie ma sie
mozliwosci i czasu na takie zabawy i myslec za spoleczenstwo - gra sie
przeciez o duza stawke, bo jak juz cos sie sypnie, to przewaznie nie ma
latwej drogi do odbudowania tegoz.

Humanitaryzm jest tez swego rodzaju wirtualnym pojeciem, chyba ze ktos
lubi od czasu do czasu dostawac kopa w d.. od swoich owieczek.


> Tu nie chodzi o opodatkowanie darowizn.
> Tu chodzi o zadania, które Państwo niepotrzebnie na siebie wzięło -
> zabierając ten ciężar z głów obywateli. Dlatego ludzie nie czują się w twj
> chwili odpowiedzialni za pomoc biednym - no bo przecież jest to zadanie
> Państwa.
> A skoro mimi wszystko działają jednak prywatne instytucje charytatywne, to
> wyobraź sobie co by było, gdyby Pańśtwo wogóle zdjęło z siebie obvowiązek
> pomocy biednym i zrzuciło go spwrotem na kark tych więcej zarabiających...

To juz kwestia dyskusyjna, ale nie bede zaczynal dyskusji od nowa ;). W
skrocie - nie pamietam, aby gdziekolwiek na swiecie, w erze
industrialnej (nie mylic z tzw. komuna pierwotna), taki mechanizm zdal
egzamin w stosunku do calego spoleczenstwa - w malych grupach i owszem.

Flyer