Sławomir:

> Kolega Michal chyba nie zrozumial wiec ja sie podziele ;P
>
> http://en.wikipedia.org/wiki/MIDlet

E, to nie jest ze mną tak źle ;-)
Nie dość, że dobrze obstawiałam, to jeszcze dobrze mi sie wydawało z tą
literówką w poście początkowym.

Co do kolegi Michała: myślę, że Ty _chcesz_ iść na zaoczne i pracować.
Na dziennych studiach (ale płatnych) tez pracowałam (korepetycje), i to
ciężko (do 40 godzin tygodniowo, głównie weekendy, przy obciążeniu w
wys. 30-38 godzin zajęć na uczelni), jednak udawało mi się uprawiać
trochę rozrywki (książki, wyjścia, wakacje etc.). Dużo zależy od Ciebie
i tego, czy potrafisz dobrze organizować swój czas - i trochę oszczędzać
;-).

Studiowałam i na dziennych ("podstawowe" studia, średnia wieku w grupie
19 lat), i na zaocznych (dodatkowe, wiek w grupie 23-50 lat), na tych
pierwszych (języki plus zarządzanie) studiowało sie ciekawiej pod
względem materiału (tzn. więcej niż na takich samych, ale zaocznych, i
materiał ciekawiej przedstawiony) i nauczycieli (więcej czasu dla
studentów, więcej rzeczy zrobionych etc.), o tyle na zaocznych (MBA)
było ciekawiej pod względem studentów (starsi, większe doświadczenie
życiowe i zawodowe, bardziej sprecyzowane osobowości... - różnica
powstała IMHO ze względu na wiek studentów, nie rodzaj studiów)

Co do "wartościowych" znajomości ze studiów... myślę, że ich zawarcie
lub nie, zależy głównie od pytającego i od jego podejścia do rzeczy.

Nie doradzę Ci, co Ty masz zrobić. To Twój wybór, za który TY musisz
wziąć odpowiedzialność, żeby później nie mieć do nikogo (oprócz siebie
;-) ) pretensji.

ALE... :-) Co ja bym zrobiła, gdybym miała właśnie taki wybór? Poszłabym
na dziennie, biorąc pracę na pół etatu i zrobiła wszystko, by jak
najszybciej dostać stypendium naukowe. Pół etatu zapewniłoby mi kontakt
z pracą i ludźmi z doświadczeniem, stypendium dałoby mi dodatkową kasę,
a wyniki potrzebne do jego uzyskania pomogłyby mi w przyszłości w
znalezieniu pracy w dobrej i dużej firmie (=która nie zniknie z dnia na
dzień zostawiwszy 30 pracowników bez pensji za 4 m-ce...).

Co do "zdolny i leniwy" - to ponoć najlepszy rodzaj pracownika. "Zdolny"
szybko łapie, co ma zrobić, a "lenistwo" pozwala znaleźć najszybszą
drogę osiągnięcia celu. Najgorsi to ponoć głupi i pracowici ;-).

--
Pozdrawiam,
Magda