W wiadomości <news:e0mer1$1b5$1@nemesis.news.tpi.pl>
Vetch <...@...3.4> pisze:

> kiedy chcę kupić towar, to zwyczajnie zamieszczam ogłoszenie z
> informacją ile mogę za ten towar dać. I ten fakt stanowi nie o mojej
> słabości, lecz o poważnym podejściu do sprzedającego - szanuję jego i
> swój czas.

Czy dokładnie tej samej metody trzymasz się wchodząc do sklepu z zamiarem
kupna towaru? :)

>> W dużym skrócie:
>> "Ja daję tyle a tyle. Satysfakcjonuje to pana? Nie? A ile chciałby
>> pan dostać?

> zazwyczaj spotkałem się z inną sytuacją, w podobnym skrócie, lecz
> bardziej obrazowo: "a więc nie wiemy ile chcemy dać, pobawmy się w
> zgadywanie.".

To jest akurat śmieszne i niedorzeczne, bo nie wiem, co miałyby na celu
takie zgadywanki.
Nie spotkałam się z taką sytuacją nigdy - ani od strony pracownika, ani tym
bardziej pracodawcy.
Zasadniczo jednak to ja oczekuję od kandydata, by określił, na ile wycenia
swoje umiejętności i doświadczenie.
Ja, wiedząc jaką kwotę mogę przeznaczyć na wynagrodzenie w tym zakresie
obowiązków, mogę określić od razu czy się dogadamy po niewielkich
negocjacjach, czy mogę sobie od razu odpuścić dalszą rozmowę, bo nie stać
mnie będzie na tego pracownika.

> W takiej sytuacji traci oczywiście z klucza
> "sprzedawca" swojej pracy, to raczej totolotek a nie negocjacje.
> Powiem za mało, to będę stratny i ucierpi moja motywacja, powiem za
> dużo, to będą się krzywić.

Przyznam szczerze, że niezrozumiałe jest dla mnie, gdy kandydat nie potrafi
wycenić swojej wiedzy i umiejętności i podać kwoty, jaka by go interesowała.
I w dodatku posiłkując się powyższym argumentem. Pół biedy, gdy jest to
człowiek "żółtodzioby", po raz pierwszy startując do pracy i nie mający
rozeznania.

--
Nixe