Witam,

Mam zamiar wziąć kredyt mieszkaniowy. W zwiazku z tym, że kredyt jest
spory, zapytałem szefów o zamiary wobec mnie, jak mnie postrzegają. Chciałem
upewnić się, że moge spokojnie wziąć kredyt.
Mam umowe o pracę na czas stały od pół roku. Wcześniej miałem problemy z
uzyskaniem takiej umowy. Umowa na czas określony w pewnym momencie została
skorygowana na dłuższy czas. Czyli wcześniejsza umowa była zamieniona przez
umowę z dłuższym okresem zatrudnienia na czas określony. Szefów jest dwóch i
oni na takich rozmowach sprytnie grają, obarczają człowieka poczuciem winy,
tym że sie niewiele potrafi, obrzucają oskarżeniami, żeby tylko iść wg ich
oczekiwań. Kilka razy się już na to nabrałem. Znam swoją wartość i wiem, że
sporo wiem, ale w rozmowie z nimi tracę pewność siebie. Trudno mi obronić
swojej racji. Choć wiem, że ją mam.
Tak więc byłem ostatnio na rozmowie i zapytałem o zamiary wobec mnie.
Oczywiście odpowiedzieli pytaniem. Zapytali mnie, jak ja siebie postrzegam,
czy czuje sie pewny w wykonywaniu swojej pracy. Powiedziałem, że tak, choc
powiem szczerze, że mając staż trzyletni w moim zawodzie to niewiele. Praca
jest bardzo różnorodna, wymagająca dużego myślenia. Więc nie wiem, kiedy
będę się czuć naprawdę pewny. Oni odpowiedzieli, ze popytają innych
przełożonych o moją osobę, z którymi bezpośrednio pracuję. Chciałbym
przygotować się na tą rozmowę.
Moje pytania brzmią: jak Wy oceniacie to, czy dobrze, że poszedłem upewnić
się u pracodawcy, jakie są nastroje? Jak rozmawiac w takich sytuacjach z
pracodawcą, jak podejść psychologicznie? Przy okazji może udałoby mi się
zagadnąć o wynagrodzenie, więc jak się tu też zachować? Może są jacyś
pracodawcy, którzy mogą mi coś doradzic;).

Z góry dziękuję za pomoc.