.
> Moje pytania brzmią: jak Wy oceniacie to, czy dobrze, że poszedłem upewnić
> się u pracodawcy, jakie są nastroje? Jak rozmawiac w takich sytuacjach z
> pracodawcą, jak podejść psychologicznie? Przy okazji może udałoby mi się
> zagadnąć o wynagrodzenie, więc jak się tu też zachować? Może są jacyś
> pracodawcy, którzy mogą mi coś doradzic;).
>
Bez sensu zrobiłeś.
Kredyt jes Twoją prywatną sprawą. Jeżeli pracodawca będzie wiedział że się
boisz (bo przecież boisz się różnych sytuacji w zwiąku z tym kredytem),
wykorzysta to.
Przy tym co piszesz, przy takim charakterze pracodawcy(ów) na pewno to
wykorzysta, tzn będzie wykorzystywać ciebie bo będzie wiedział że się boisz.
Kredyt bierz jeżeli możesz i musisz (ja bym nie brał), przyszlości na tak
długi okres do przodu i tak nie przewidzisz i nie ustawisz, ale nie dziel
się tymi sprawami z pracodawcą jeżeli NAPRAWDĘ nie jest Twoim partnerem.
Przy długoterminowym kredycie raczej ustaw się tak aby mieć "plan B" a nie
licz że obecny układ w pracy będzie trwał wiecznie. Firmy powstają i
znikają, czasy i uwarunkowania się zmieniają tede itepe.
Jeżeli pracodawcy za trzy lata znudzi się prowadzenie firmy i zwinie interes
lub sprzeda firmę, to weźmiesz kredyt czy nie ? A jeżeli za 7 lat?
A jeżeli za rok ulegniesz wypadkowi i będziesz trwale niezdolny do pracy ?
A jeżeli za 4 lata otrzymacie spadek znacznie przewyższający wartość kredytu
? Weźmiesz czy zaczekasz ?
Czynników ryzyka i czynników zmiany jest tak wiele, że aktualne zdanie
pracodawcy o Tobie jest IMHO najmniej istotne.
Moja dobra rada jest taka aby generalnie z takimi sprawami nie chodzić do
pracodawcy. To nie on udziela Ci pożyczki i nic nie musi o tym wiedzieć.
--
Jackare