Użytkownik "wielblond" <w...@p...com> napisał w wiadomości
news:fe679k$3r4$1@atlantis.news.tpi.pl...
> Podobno pensje w Polsce podniosą się zasadniczo dopiero wtedy, gdy
> wzrośnie wydajność pracy. Tak mówią ekonomości, jednak życie pokazuje, że
> wydajność pracy mamy już chyba taką jak w Japonii, a wciąż zarabiamy
> grosze, więc skąd ten bełkot? Przykłady: częste siedzenie po godzinach w
> pracy w Polsce, albo praca po 10-12 godzin na dobę, ogólnie harówka, a
> wiem z własnego doświadczenia jak wygląda praca w Wielkiej Brytanii i
> można powiedzieć, że tam się obijają w porównaniu do nas, a jakoś nie
> zarabiają groszy

Tak, ale te 10-12h na dobę to w naszych firmach przeważnie czas i zajęcia
źle zaplanowane. Tzn. praca opiera się na prowizorkach, braku planu,
podejmowaniu się zadań, które w samych założeniach są stratne oraz brak
jakiejkolwiek nowoczesnej metody zarządzania i motywowania. Może mam trochę
wypaczone wyobrażenie, ale pracując do tej pory w 4 firmach widziałem tylko
skrajności, czyli:
- Totalna regulacja wszystkiego co się tylko dało. Wiązało to ręce w
przypadku chęci własnego twórczego działania oraz blokowało możliwość
szybkiego reagowania na potrzeby i oczekiwania klientów.
- Totalny burdel, w którym nikt nie wie czym się zajmują inni a w
rzeczywistości wszyscy zajmują się wszystkim. Prace były dublowane, brak
jakiegokolwiek projektu, wiele zadań powstawało ot tak, aby klienci się odp*
a co wiązało firmę w kolejne zobowiązania wobec nich. A wszystkim rządziły
marzenia i wizje zarządu. Były to plany, których nikt nigdy nie weryfikował
pod względem wykonalności, musiały być po prostu zrealizowane. Zrealizować
się owszem dało, ale efekt końcowy był przeważnie inny od oczekiwanego.

Gdyby, powstała firma, która łączyłaby dobre elementy tych dwóch skrajności
(uregulowania proceduralne, programy motywacyjne oraz wizja zarządu w
rozsądnej mieszance) to zarabialiby tam tyle co na zachodzie.