"" <w...@p...onet.pl> napisał:

> nie zgodze się z Tobą. Podpisując umowę o pracę nie zrzekam sie (bo nawet
> jakbym chciał to i tak nie mogę) moich praw. No za cholerę. I pracodawca nie
> może mnie podsłuchiwać (może wyjaśnijmy co rozumiemy pod pojęciem
> podsłuchiwania - mam tu na mysli wszelkie "urzadzenia" które siedzą sobie na
> kablach, a po ich drugiej stronie jest facecik ze słuchawklami:)

Tzn. pracodawca nie może zmodyfikować własnego telefonu i zatrudnić
kogoś, żeby sobie słuchał/obserwował jak idzie robota? A co z podglądem
w hipermarketach - też naruszają prywatność, bo ogranicza prawo klienta
do bezstresowego dłubania sobie w nosie? Chciałem uniknąć tego elementu,
bo rozmywa on całe rozważania, ale dobrze, niech będzie - pracodawca
musi ostrzec ludzi, że ich podsłuchuje, podgląda na stanowisku pracy, bo
ma do tego prawo, a pracownik został ostrzeżony, że nie powinien
załatwiać swoich spraw prywatnych na stanowisku pracy. Takiemu
rozwiązaniu już nic nie można zarzucić - jedna strona jest w prawie,
druga jest ostrzeżona, że umowa o pracę obowiązuje ją bez wyjątków.
Tylko co to za umowa, skoro trzeba przymuszać pracownika do zachowań, na
które się on zgodził i zaniechań [przymuszać] działań, których zrzekł
się podpisując umowę. Taką umowę to o kant d.. potłuc.

> nie mówie
> oczywiście o sytuacji, w której ktoś znajduje sięw jednym pokoju i sobie słucha
> o czym gadam, wtedy to po prostu cham)

Jak rozumiem, kiedy osoba rozmawia przez telefon o pieprzeniu w pełnym
autobusie, to wszyscy potulnie powinni wysiąść albo udawać, że nie
słyszą [mimo, że słyszą i raczej nie da się tego procesu "wyłączyć"]? To
by było zbyt proste, bo traktując innych jak chamów, sam ograniczasz ich
prawo do prywatności i możliwość spełniania warunków umowy o pracę [to
ostatnie to o wspólnym pokoju]. Takie zachowanie nazywa się postawą
roszczeniową [jak sam nie wyjdzie ze wspólnego pokoju, bo muszę pogadać
o wczorajszej imprezie, to jest chamem] - jeżeli chcę, żeby mnie ktos
nie słyszał, to albo sam wychodzę i szukam miejsca, gdzie NIKOMU nie
wadzę, albo grzecznie proszę kolegę [jeżeli nie pracuje], żeby
zrezygnował na chwilę ze swojego prawa do przebywania w w/w pokoju i go
opuścił.

> > Znów przykład z gołą babką - włazi Ci do mieszkania [goła] i oskarża
> > Ciebie o podglądanie ;)
>
> albo tylko o podglądanie :)

No przecież osoba podsłuchująca nie włącza się do rozmowy - i tu i tu
postawa obserwatora jest bierna --> mimo to, zgodnie z założeniem, że
najważniejsze jest moje JA, w obu wypadkach dochodzi do naruszenia
prywatności przez obserwatora.
Kto będzie więc tutaj agresorem? - kobieta, która narusza Twoje prawo do
prywatności [wiedząc, że to nie jej mieszkanie - znając treść twojego
prawa] czy Ty, w prawie do prywatności we własnym mieszkaniu? Bo jak na
razie, to karana jest TV za pokazywanie golizny, w momencie kiedy Ty w
dobrej woli jej nie oczekujesz i włączasz telewizor. Umowa o pracę
naprawdę nie jest przymusowa - podpisując ją pracodawca ma prawo
oczekiwać określonych zachowań i zaniechań, tak samo jak Ty.

> > Na stanowisku pracy nie ma prywatności - jest 8 h świadczenia pracy -
> > prywatność masz w trakcie przerwy obiadowej, w WC itd.
>
> czyli raz przepisy obowiązują, a raz nie !!!

Tak samo jak przepisy o nietrzeźwości - możesz być pijany w drebiezgi,
ale w domu - kiedy wyjdziesz na chodnik, policja może pozbawić Cię prawa
do prywatności i własnych zachowań i wpakować do wytrzeźwienia.

Flyer
--
Szukam roboty - zdolny i chętny, z doświadczeniem w łączeniu wody z
ogniem i wykonywaniu niewykonalnego. ;)