Użytkownik "kantor" <k...@z...olsztyn.pl> napisał w wiadomości
news:df2208$6hu$1@flis.man.torun.pl...
>

>
> Nie o to chodzi... chodzi o to że to czy i jak bardzo się ktoś lubi i czy
> z kims sypia czy też nie -
> to sprawy prywatne - i nie mogą mieć wpływu na pracę. W pracy jest to samo
> co i w zyciu prywatnym.... kogoś lubisz - to sie uśmiechniesz... a jak
> nie - to żadnych zbędnych nadmiarowych kontaktów.
>
> Z twojego opisu wynika że przyjnie statystyczna Pani Kasia i powie : Ja
> nie lubię Pani Zosi, a ona mnie.... pół firmy lubi bardziej mnie - a
> drugie pół bardziej ją... :) Czy zaczniesz zwalniać ludzi z którejś grupy
> bo pani Zosia

Nie nie. Zle mnie rozumiesz.
W pracy czlowiek powinien zachowac profesjonalizm i nie pozwolic na to, zeby
prywatne sprawy wplywaly na jego prace _negatywnie_ i da sie to zrobic.
Ale zjawisko takie, ze wzajemna sympatia osob z zespolu i ich lubienie sie
rowniez na niwie osobistej sprawia, ze jako zespol pracuja _lepiej_ jest
zjawiskiem pozytywnym (ktore wystepuje) i gdy wystepuje, nie ma wielkiego
sensu go tlumic, prawda? A wrecz jest pozadane.

To dlatego wiele firm probuje (prawda, ze czasem w glupawy sposob) wysylac
swoich pracownikow na roznego rodzaje atrakcje integracyjne, ktore maja na
celu wlasnie spowodowac nawiazanie znajomosci i powstanie wzajemnej
sympatii - zeby dzieki temu osiagnac efekt ekonomiczny. W kazdej pracy
zespolowej zespol ludzi lubiacych sie jest lepszym zespolem, bo jest lepszy
przeplyw informacji, ludzie sobie bardziej ufaja, ze drugi nie bedzie kopal
pod nimi dolkow, nie boja sie nawzajem konstruktywnie krytykowac, w wiekszym
stopniu sa sklonni sobie pomagac itd.

I.