>> Jednym z powodów, jakie mi przychodzą do głowy, jest zarządzanie przez
>> konflikt.
>>
>> Konkretniej, jest sobie w firmy kilku niezależnych rekruterów,
>> zaszeregowanych w różnych, niezależnych od siebie działach, a każdy z
>> tych działów prowadzi walkę z pozostałymi - wówczas każdy z rekruterów
>> próbuje zarówno pozyskać kandydatów, jak i nie ułatwiać roboty
>> pozostałym. Sytuacja dość standardowa.
> Nie bardzo rozumiem - co to ma wspólnego z zarządzaniem przez konflikt?
> I jak firma, której każdy HR działa na własną rękę ma stosować wspólną
> politykę kadrową?

Chodzi o to, że każdy z działów ma odrębne priorytety i dotyczy to
również rekruterów. Wspólnej polityki kadrowej tu właśnie nie ma - każdy
z rekruterów stara się zatrudniać ludzi na własną rękę. Dodatkowym
utrudnieniem jest więc to, że jeśli rekruter X zrobi ogłoszenie z jawnie
podaną nazwą firmy, to pomoże nie tylko sobie, ale też rekruterom z
pozostałych działów. Dlatego żaden tego nie zrobi.

A zarządzanie przez konflikt odbywa się w przypadku samych rekruterów
choćby tak, że są oceniani na zasadzie konfrontacji - lepsze wyniki
jednego wpływają na obniżenie premii pozostałych.


--
Zobacz, jak się pracuje w Google:
http://pracownik.blogspot.com