>>> Nie bardzo rozumiem - co to ma wspólnego z zarządzaniem przez konflikt?
>>> I jak firma, której każdy HR działa na własną rękę ma stosować
>>> wspólną politykę kadrową?
>>
>> Chodzi o to, że każdy z działów ma odrębne priorytety i dotyczy to
>> również rekruterów. Wspólnej polityki kadrowej tu właśnie nie ma -
>> każdy z rekruterów stara się zatrudniać ludzi na własną rękę.

> A na jakiej podstawie? Chyba nie sądzisz, że robi to, ot tak sobie, by
> pognębić innych rekruterów, za nic mając sobie potrzeby kadrowe firmy i
> koszty pracownicze?

Tzn. jednemu z menedżerów pomysł spodobał się właśnie z tego powodu :)
Ale to wyjątek. Generalnie najwięcej zależy tu od tego, jakie są
kompetencje dyrektorów działów, oraz jaki jest poziom kontroli tych
działów przez zarząd. Jeśli jest zbyt niski, a kompetencje są zbyt duże,
to zawsze pojawia się zjawisko przedkładania dobra działu (od którego to
dobra dyrektor ma przecież procent) nad dobro całej firmy.

> Więc z odgórnego polecenia? Jest to droższe - każdy rekruter wykonuje
> pracę, którą mógłby wykonać 1 z nich. Jest to burdelogenne - osobne
> procesy rekrutacyjne na to samo stanowisko zamiast jednego. I nie
> zabezpiecza przed przyjściem tego samego kandydata do dwóch rekruterów.
> Przecież kandydat nie wie, że e-mail m...@o...pl i
> p...@o...pl dotyczą tej samej firmy i stanowiska.

Taki problem dotyczy jedynie kandydatów na handlowców, informatyków i
ewentualnie jakichś sekretarek, bo tylko ci są w różnych działach. Cała
reszta była dość dobrze podzielona we wszystkich firmach, w których tego
typu układ widziałem (lub słyszałem o takim od zaufanych mi osób).

> Celowe wzbudzanie rywalizacji jest dosyć starą praktyką zarządczą i w
> naszych realiach kulturowych mało skuteczną. To nie Juesej korporejszyn.

Oj, zdziwiłbyś się.


--
Zobacz, jak się pracuje w Google:
http://pracownik.blogspot.com