Flyer napisał:

> A liberalnie - jeżeli pracodawcy nie opłaca się zatrudnić pracownika a
> tym bardziej wogóle prowadzić działalności, to nikt mu nie każe
> zatrudniać pracowników ani prowadzić działalności. ;)

Jeszcze dopiszę.

Nie wiem czemu pracownicy mają być wdzięczni pracodawcy - na swoje
zarobki teoretycznie zarabiają własną pracą (inaczej było by to
działalność dobroczynna z prywatnej kieszeni pracodawcy - nie mylić z
kieszenią firmy) - jeżeli nie zarabiają, to jest to raczej wina
pracodawcy niż ich.

Jeżeli człowiek wypożyczył np. kajak i wykorzystał tylko pierwsze dwie
godziny i ostatnie dwie godziny (powiedzmy z opłaconych 10 - przez
resztę pił na jakiejś wysepce), to czy wypożyczający (wypożyczalnia)
jest winny poniesienia "dodatkowych" kosztów przez owego człowieka
(zapłacił bowiem za 6 godzin stania kajaka na brzegu)? A może to ów
człowiek jest sam sobie winien?

Odnosząc to do sytuacji przedsiębiorcy - pracownik stanowi dla niego
taki sam środek produkcji jak maszyna za 2 mln $ - i tu i tu zdarzają
się awarie, przestoje, braki - tyle tylko, że jeżeli przedsiębiorca kupi
maszynę za 2 mln $ i splajtuje z tego powodu (bo miał za mały rynek,
przeszacował sprzedaż itd) to mówi się o ryzyku i głupocie. W stosunku
do pracowników istnieje ten sam mechanizm - pracownik teoretycznie jest
"sługą" pracodawcy w godzinach pracy, a za bycie "sługą" w dzisiejszych
czasach już się płaci.

Oczywiście, zmienność prawa a co za tym idzie zmienność obciążeń
finansowych trochę pracodawcę rozgrzeszają, ale zupełnie czym innym jest
zmienność narzucanych regulacji a czym innym nieznajomość zasad ekonomii
i planowania przez przedsiębiorców.

Zaś nadmierne narzekanie na pracowników jest podobne do sytuacji, kiedy
palacz wini swoje płuca, że źle pracują. To przestań palić albo nie
narzekaj na płuca jak palisz, chciało by się powiedzieć. ;)

Flyer