W wiadomości news:i1ntb7$104$1@node2.news.atman.pl Jackare
<j...@i...pl> pisze:

> To co piszesz jest nierealne
Widzisz, czasem jest tak, że wszyscy wiedzą, że coś jest nierealne i nie da
się zrobić.
Aż znajduje się ktoś, kto tego nie wie i on to po prostu robi.
Historia da ci wiele tego przykładów. Czy kiedyś niewolnikowi w Egipcie
śniło się o demokracji?

> Prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się z ryzykiem ale i z
> dobrowolnością.
Przecież ja to sto razy pisałem. Po co po mnie powtarzasz?

> Wszyscy uczestnicy procesu gospodarczego zgadzają się nań dobrowolnie i są
> świadomi ryzyka.
Nie, absolutnie nie wszyscy. Większość nie ma wyboru.

> Także pracownicy, a jeżeli nie są tego świadomi, to powinni się raczej
> nazywać niewolnikami.
Tu właśnie popełniasz potężny błąd.

> Oszustwo o którym piszesz ma w prawie swą definicję i jak każda wina wiąże
> się z
> celowością i zamierzeniem leżącym już u podstaw działania.
> To że interes się nie powiódł i wszyscy na tym ucierpieli nie oznacza z
> automatu że było to oszustwo
My się chyba nie rozumiemy. To oczywiste, że jak się biznes nie powiódł to
nie znaczy z automatu, że to było oszustwo. I jak się kraksa zdarzyła to nie
znaczy z automatu, że jej sprawca zrobił to specjalnie.
Ale za nią odpowiada.

> Te wszystkie szykany o których piszesz niczego by nie zmieniły.
Znów się w tobie prorok odezwał?

> Zwiększyłaby się niewyobrażalnie szara strefa i korupcja (patrz
> przykład prohibicji w USA w latach 20 tych).
O tak.
Przykładem Al Capone. Jak go nie mogli przyskrzynić za nielegalny handel i
morderstwa, to go załatwili z ustawy podatkowej.
I kilka lat po wyjściu zdechł.

> W krajach w których
> obowiązuje kara śmierci, ludzie nadal świadomie popełniają przestępstwa
> zagrożone tą karą.
Mógłbyś swym zmysłem jasnowidzenia wyprorokować o ile byłoby ich więcej,
gdyby nie obowiązywała?

> Uprzywilejowaną stroną w upadłości przedsiębiorstw
> jest państwo.
Państwo, jako szczególny aparat przymusu, ma uprzywilejowaną stronę
praktycznie we wszystkim.

> Zaspokojenie należności skarbu państwa ma bezwzględny
> priorytet, zatem to państwo powinno wytworzyć mechanizmy
> zabezpieczające najsłabszą ekonomicznie stronę procesu gospodarczego
> czyli pracownika najemnego - przynajmniej tyle mogłoby mu dać przy
> ciężarach jakie mu zabiera.
A co państwu po tym?
Państwo to nie dobroczyńca, a wsądach jest prawo, nie sprawiedliwość.
Pracownicy, jako najliczniejsza grupa społeczna, mająca broń tylko w postaci
kartki wyborczej i strajku mają tyle, ile sobie uszarpią.

> Pracodawcy który straci wszystko w pewnym
> momencie nie robi różnicy czy jest winien komornikowi 20 czy 120
> milionów złotych. I tak ich nie spłaci.
I dlatego powinien na poczet swojego długu pracować w zakładzie karnym.
Nawet nie dla kasy - raczej dla zasady.

--
Jotte