>Mnie interesują ludzie, nie statystyki. Wywalanej na bruk wdowie z trójką
>dzieci

Prawo nakazuje (ze względu na dzieci) zapewnienie tej osobie
mieszkania socjalnego, o ile dobrze kojarzę. Jest też pomoc społeczna.
Dlatego płacimy podatki. Przedsiębiorca to nie instytucja
charytatywna, on się zajmuje zarabianiem pieniędzy. Im więcej zarabia
tym więcej podatków płaci i tym więcej jest pieniędzy na opiekę
społeczną.

>jest obojętne czy będzie należeć do 15 czy 23% grupy.

Zgadzam się.

>Powinnaś pojeździć trochę po kraju. Szczególnie polecam mniejsze miasta i
>wsie na tzw. ścianie wschodniej. Byłem parę razy i przeżyłem szok.

Ja też byłem.

>Można o
>tym poczytać, ale to mało - trzeba zobaczyć własnymi ślepiami. Tam zobaczysz
>jakie stanowiska mają ludzie 40+. Zresztą inni też.

Ci co mogą się przeprowadzić zazwyczaj nie chcą tego zrobić. Większość
z pozostałych wegetuje z pretensjami do całego świata. Niewielu jest
takich, którzy ciągle próbują coś zmienić (wnisokuję na podstawie
obserwacji znajomych i rodziny).

>A jak nie chcesz jechać tak daleko, to pod nosem też masz niezły teren
>badań - Wałbrzych i okolice.

Nie byłem.

>Kwalifikacji z pewnością. Jednak nie wydaje mi się, że im mniejsze
>kwalifikacje(wykształcenie), tym mniejsze prawo do godnego życia.

O nie - nie zgadzam się. Ludzie sami zapracowują na swój poziom życia.
Równość już była - czy uważasz, że wszyscy żyli wtedy godnie?
A wykształcenie to tylko wtórny efekt zaradności - bardziej zaradni
zdobywają lepsze wykształcenie. Są też ludzie zaradni, którzy nie mają
na takie pierdoły czasu. Chyba stąd te statystyki dotyczące bezrobocia
i dochodów wśród poszczególnych grup z różnym poziomem wykształcenia.

> Poruszanie
>się po rynku to pewna umiejętność. Jak wiadomo generalnie łatwiej uczymy się
>za młodu i w grupie rówieśniczej o zbliżonych parametrach, niż w późniejszym
>wieku i solo.

Czy ja komuś bronię się uczyć za młodu?

> Do tego dochodzą nawyki itp.

Proponuję zmienić nawyki.

> Dlatego starszym trudniej. Jest
>jeszcze jedna sprawa dotycząca poruszania się po rynku pracy w sensie
>dosłownym. W pewnym wieku ma się starzejących lub starych, często
>schorowanych rodziców. Nie każdy odda ich do domu opieki aby udać się na
>drugi koniec kraju do pracy, a starych drzew się raczej nie przesadza.

Ale ludzi można. Jest możliwość przeprowadzki z rodzicami? Co za
problem?

>Podobnie z emigracją zarobkową.

Bardzo dużo ludzi w wieku 20-50 lat emigruje z kraju żeby zarobić na
utrzymanie rodziny. Zauważ, że rodzina to największa motywacja,
dlatego najwięcej za granicą jest ludzi młodych (mam na myśli nową
emigrację). Jeśli masz już dzieci "odchowane" to po co tam jechać?

>> Wyjasnij mi wiec te roznice w dylematach 24-latka i 50-latka na rynku
>> pracy. Mam swoja wizje tej roznicy, ale wole najpierw zobaczyc, jak Ty
>> to widzisz.
>Różnica, jeśli już o to pytasz, polega nie tylko na wieku. To zespół wielu
>czynników, w dodatku w zacznej części zaimplementowanych indywidualnie. Jak
>już wzmiankowałem wyżej, to także rejon kraju, osadzenie w infrastrukturze.
>O ograniczeniach mobilności też juz było. Po co mam pisać oczywistości? Mnie
>naprawdę nie obchodzą statystyki, badania Pentora, OBOPu, sondy
>przeprowadzone na losowo wybranej reprezentatywnej grupie 1004 osób - to są
>pierdoły. Lepiej pomóc jednemu konkretnemu człowiekowi. Naturalnie niezbędne
>są działania na skalę globalną, ale to już nie ja i nie Ty, bośmy za krótcy.

A czy ktoś Ci broni pomagać? Tylko dlaczego chcesz to robić kosztem
innych (np. pracodawców)?

--
pozdrawiam
Bremse