Użytkownik "Jotte" <t...@W...pl> napisał w wiadomości
news:ddf98r$pj7$1@news.dialog.net.pl...
> W wiadomości news:ddf463$kg2$1@nemesis.news.tpi.pl Immona
> <c.oleszkiewicz@w_ytnij.zpds.com.pl> pisze:
>
> > W grupie wiekowej do 25 lat mamy 21,3 % bezrobocia, a w
> > grupie wiekowej 50+ - 16,1%, a wiec ponizej sredniej krajowej. (Zrodlo:
> > www.praca.gov.pl zakladka "statystyki", plik z czerwca 2005).
> Mnie interesują ludzie, nie statystyki. Wywalanej na bruk wdowie z trójką
> dzieci jest obojętne czy będzie należeć do 15 czy 23% grupy.

Ktos Ci juz zwrocil uwage, ze w obecnej sytuacji prawnej wyrzucanie wdowy z
trojka dzieci na bruk nie wystepuje i wystapic nie moze. A wiec bez
populizmu, ok?

a na powaznie, to jesli kogos wyrzucaja, to bardzo efektownie jest stanac i
blokowac to, ale tak naprawde problem sie zaczal o wiele, wiele wczesniej i
ktos, kto chcial spelnic skutecznie role aniola-ratownika powinien wkroczyc
wtedy, a nie wtedy, jak sie juz tylko da zrobic bezprawna burde.

> Powinnaś pojeździć trochę po kraju. Szczególnie polecam mniejsze miasta i
> wsie na tzw. ścianie wschodniej. Byłem parę razy i przeżyłem szok. Można o

Moja rodzina miala dom w malenkiej wsi pod Przemyslem. Sprzedany kilka lat
temu, gdy reszta najstarszego pokolenia stamtad wymarla. Jezdzilam na
wakacje prawie co roku. Na wakacjach w ex-PGR tez bylam, bo poza gorami wies
bez dostepu do szkodliwych rozrywek to najlepszy rodzaj odpoczynku. Moi
znajomi mowia mi, ze ze wszystkich swoich zagranicznych podrozy (nic
nadzwyczajnego, ale troche powyzej sredniej dla mojej grupy wiekowej) nie
opowiadalam tak duzo jak z PGRu. Bo i byla to najwieksza egzotyka, jaka w
zyciu widzialam. Sprzeciwiam sie wiec sugerowaniu mi nieuswiadomienia w tej
kwestii. Egzotyka byly nie tyle warunki zycia, sklep z wylaczonym pradem
majacy na skladzie wlasciwie tylko mydlo marki "Bialy Jelen" i inne tego
typu rzeczy, co ludzkie postawy, zachowania i odpowiedzi na pytania.

> tym poczytać, ale to mało - trzeba zobaczyć własnymi ślepiami. Tam
zobaczysz
> jakie stanowiska mają ludzie 40+. Zresztą inni też.
> A jak nie chcesz jechać tak daleko, to pod nosem też masz niezły teren
> badań - Wałbrzych i okolice.

Obecnie jezdze tam czasem zawodowo. Na studiach znalam tez sporo osob z
tamtych regionow. Jakos przyjechaly studiowac i dawaly rade, nie bedac z
bogatych rodzin. Z Walbrzychem nie jest tak tragicznie, bo blisko jest
Wroclaw i blisko jest granica niemiecka - jednostka w miare zaradna ma z
tego regionu lepszy start niz z wielu miejsc bardziej majacych prawo do
nazwy "dziury". Do tego to region turystyczny. To w tamtym ex-PGRze nie bylo
nic. Jakby ktos szukal pracy, to w rejonie kilkudziesieciu km nie bylo
firmy, do ktorej by mozna aplikowac... tak to przynajmniej w moich oczach
wygladalo.

>
> > Mamy wiec problem wieku czy kwalifikacji? Czy tez
> > "sprawnosci poruszania sie po rynku"?
> Kwalifikacji z pewnością. Jednak nie wydaje mi się, że im mniejsze
> kwalifikacje(wykształcenie), tym mniejsze prawo do godnego życia.
Poruszanie

Juz ktos zwrocil uwage: czy Ty nie mylisz zycia godnego z wygodnym?
Bremse wymienil, jakie warunki materialne wystarczaja do zachowania ludzkiej
godnosci i to akurat panstwo i instytucje pomocowe wszystkim zapewniaja,
chyba ze ktos sie rozpije lub uzalezni od narkotykow i nie pozwala sobie
tego zapewnic. Moze Ty z kolei powinienes zainterespowac sie niektorymi
regionami Afryki i moze wtedy przestaniesz robic tragedie z tego, ze ktos
ubiera sie w odziez uzywana i zywi sie w LIDLu. To przykre, ze mu sie tak
zdarzylo, ale nie jest to jeszcze ten moment, kiedy ma on prawo żądac od
innych darmowego poprawiania jego sytuacji.

> > Wyjasnij mi wiec te roznice w dylematach 24-latka i 50-latka na rynku
> > pracy. Mam swoja wizje tej roznicy, ale wole najpierw zobaczyc, jak Ty
> > to widzisz.
> Różnica, jeśli już o to pytasz, polega nie tylko na wieku. To zespół wielu
> czynników, w dodatku w zacznej części zaimplementowanych indywidualnie.
Jak

Bardzo fachowo sie wyraziles, ale wracajac do wspomnien z "mojego" PGRu, to
mam wrazenie, ze owe "czynniki zaimplementowanie indywidualnie" to
chorobliwa niechec do wysilku. Tak chorobliwa, ze czlowiek woli powoli
ginac, niz dokonac wysilku. Ostatnio bylo podsumowanie programow pomocowych
tym regionom i zaden(!) nie zakonczyl sie trwalym sukcesem, tzn. po
zakonczeniu programu wszystko wracalo do stanu poprzedniego, ludzie nie
wykorzystywali nabytych umiejetnosci, dane im zasoby przejadali zamiast
dzialac na nich dlugofalowo (bylo wiele programow typu hodowla jakiegos
zwierzecia, na ktorego jest popyt jako na domowe, futerko lub miesko i
dawanie pierwszej partii zwierzat, know-how i karmy).
Zastanawiam sie, czy ta choroba niecheci do wysilku jest nieuleczalna, czy
tez sa takie warunki - gorsze od obecnych - ktore by byly w stanie
zmotywowac te ludnosc, zeby cos zaczela robic.

I.