Immona napisał(a):
> Ale to nie bylo jej poczucie humoru i zimna krew, tylko zadawanie
> kolejnych pytan wedle listy bez uwaznego sluchania odpowiedzi lub tez
> niechec do przyznania sie do niewiedzy :D
Raczej to drugie. To bardzo rozpowszechniona cecha w tym zawodzie.
No bo jeśli np. w najemnych firmach head huntingowych, studentka
czwartego roku psychologii rekrutuje dyrektora operacyjnego, to co ma
niby wiedzieć na temat jego kompetencji?

Najbezpieczniej w takiej sytuacji przyjąć kamienną minę automatu do
czytania formularza rekrutacyjnego i jechać z koksem, niespecjalnie
zastanawiając się nad sensem pytań.

BTW: w ten sposób popelniłem najgłupszą wpadkę na rozmowie, choć jej
powodem było raczej ciężkie zasłuchanie a nie jazda wedle zadanego
scenariusza. Ot, slowa wyprzedziły myśli:
kandydat (trener) opowiada, jak to na jednym ze szkoleń w ramach ćwiczeń
pracy zespolowej zadal zrobienie konia z gazet. Każda z grup robiła inną
część ciała. Nie potrafiłem doczekać się pointy, więc postanowiłem się
dopytać czy zadanie wyszło czy nie: "no i jak? stanął panu koń?"
Kandydat zrobił tylko takie "heh", po czym płynnie dokończył opowieść a
ja dopiero po paru chwilach zacząłem się śmiać z własnej głupoty.

Tak sobie jeszcze myślę, że to strasznie głupie, ograniczać się podczas
rozmowy tylko do zadawania pytań. Tylu kandydatów ma tak dużo ciekawego
do opowiedzienia... Albo wiedzą bardzo dużo albo mają niezwykłe
doświadczenie zawodowe. Raz, podczas rozmowy, wręcz zahipnotyzował mnie
jeden kandydat - krupier. To było niezwykłe słuchać jego opowieści -
jak pracuje kasyno, jak pracują krupierzy, dlaczego stroje krupierów nie
mają kieszeni etc. Super!

pozdr.
m.