>
> Mylisz pojęcia. Co innego mieć raka płuc, który wiadomo jak się kończy, a co
> innego określoną strukturę osobowości, niekoniecznie akceptowaną przez
> badanego?

Niewątpliwie.

Proste pytanie: uważasz, że wszystkie Twoje nawyki są
> akceptowalne? Proszę odpowiedz mi na to pytanie.

Zakładając, że to samo rozumiemy pod pojęciem *nawyki*.
To oczywiście zależy gdzie/kiedy i dla/przez kogo, ale jeśli pytasz o
moje "stałe" miejsce we wszechświecie, to generalnie tak. Oczywiście nie
wszystkie są zawsze stosowne, więc jeśli mam świadomość ich
niestosownośći to próbuję się od nich powstrzymać, albo je zmienić lub
liczę na to, że moje zalety spowodują tolerowanie moich wad.
Bywają też sytuacje, których konsekwencje niezaakceptowania moich
nawyków uważam, za zaniedbywalne.

> A jeśli nie wszystkie nawyki badanego są poprawne, to czy potwierdzenie
> istnienia tych nawyków przez testy skłoni badanego do podjęcia terapii?

To oczywiście zależy od tego, czy:
1. uzna badanie/opinię/diagnozę za wiarygodne/ą,
2. uzna za korzystną/wartą wysiłku, zmianę tychże.

> Psycholog w HR to nie jest osoba, która dokonuje diagnozy celem określenia
> "dolegliwości" i metody leczenia tych dolegliwości.

Ano nie, nie za to mu płacą przecie.

Praca psychologa w HR to
> bardziej próba określenia potencjału. Tak to powinno być w praktyce.Często
> nie jest.

Ale to przecież nie badanych wina.

Często wynik testu otrzymuje się w postaci negatywów. Zamiast:
> "badany ma wysoką potrzebę bezpieczeństwa objawiającą się skrupulatnością i
> dokładnością. Preferowane stanowiska: związane z obrotem dokumentami,
> agregacją danych" pisze się "badany ma wysoki poziom lęku . Niepożądany na
> stanowiskach wymagających samodzielności".

Z tego co piszesz wynikałoby, że jest to kwestia podania wiadomości, tak
więc?

> Dlatego uważam, że nie powinno się udostępniać wyników.

A ja to uważam, za nie w porządku.

Zbyszek