Jotte wrote:
>>Sender Bell wrote:
>>
>>>Oby Ty i Tobie podobni smażyli się w piekielnych czeluściach ;)
>>
>>Nie grymaś, mi też tak płacą. Dlatego napisałem, że działa ;)
>
>
> Jeśli to prawda, to teraz dopiero naprawdę przegiąłeś.
>

Najpierw zastanowię się, czy żartujemy, czy mówimy poważnie.

Wariant pierwszy: żartujemy.
Moja odpowiedź: Fakt, przegiąłem, na pohybel mi i smażyć się będę w
piekle itd. Hahaha. Aha...jeszcze jakaś emotikonka. Proszę bardzo:

;)))))))

Wariant drugi: mówimy poważnie:
Moja odpowiedź:

Popatrzmy, o czym rozmawiamy: Mikołaj zatrudnia faceta, który siedzi pół
dnia w fastfoodzie, jego klientów serwisują inni, a jemu lata to koło
ch..., bo to on zdobył klienta, leci mu licznik prowizji i może mieć
swoją szeroko rozumiana pracę w d..., ewentualnie wykorzystać czas na
robienie czegoś na boku.

I tu pierwszy aspekt paranoicznej sytuacji: płacić takiemu? wylać?
znaleźć rozwiązanie? Ja proponuje rozwiązanie, które działa, bo znam je
z autopsji. Prowizja malejąca jest sensownym kompromisem między
należytym wynagrodzeniem pracownika za zwiększanie wolumenu klientów a
odpowiednim zmotywowaniem go do "nie-zatrzymania się" w pewnym momencie.
Ponieważ PH znalazł klientów, oznacza to, że jest czegoś wart. I jak
będzie widział sens, zdobędzie następnych. Nie musisz byc doktorem
socjologii, żeby to zrozumieć.

Apekt drugi: wali mnie to, że reprezentujesz najliczniejszą w tym kraju
kastę pracowników-wyznawców zasady "jak zarobić, żeby się nie narobić" i
potępiasz mnie za to, że śmiałem wypowiedzieć się w temacie wynagrodzeń
prowizyjnych. Wali mnie również to, że jeśli pracujesz jako PH, sam
pewnie siedzisz pół dnia pod knajpą, a w raportach ujmujesz niezwykle
ważne spotkania w tym czasie. Problem twojego pracodawcy, nie mój.

Od lat pracuję w strukturach sprzedaży i od lat widzę
ciołków-kombinatorów, którzy po kilku latach pracy potrafią jedynie
użalać się na wyzysk pracodawców, nierealne plany sprzedaży, limity
spotkań i wszechobecną biurokrację. Tyle że przez te lata - nieważne,
czy handlowałem czipsami z kierowniczką Społem, czy serwisem
logistycznym z dyrektorem oddziału Orlen-u, przyjmowałem z pokorą
warunki, w których pracuję, czasem umiejętnie je renegocjując.

I właśnie dlatego dzisiaj ja kieruję sprzedażą swojej firmy w
dolnośląskim, a ty ciole mówisz, że przeginam.

Bez pozdrowień.
--
ra.y