W wiadomości news:cpab0f$bfo$1@nemesis.news.tpi.pl Ra.Y <r...@w...pl>
pisze:

> Doceniam i współczuję konieczności upodlenia.
Nie bez pewnego kunktatorstwa liczę, iż będzie mi to pamiętane jako cnota
pokory.

> Wybacz, mistrzu. Dowcipy o przegięciach najwidoczniej nie mieszczą się w
> kanonie lektur obowiązkowych, w które to miałbym okazję w dzieciństwie
> mym błogim się zaczytywać. Niemniej ciekawym pozostaję, cóż to za aluzja
> trafna w poscie twym zawarta została, żem ni w cholerę zrozumieć jej nie
> zdołał?
Doceniam skruchę, rzeczą ludzką jest błądzić.
Zaspokajam więc twoją ciekawość.

Ra.Y:
>Prosta metoda: prowizja malejąca.
(...)
Gutek będzie śmigał, aby pozyskiwać nowych. Polecam, działa.

Sender Bell:
> Oby Ty i Tobie podobni smażyli się w piekielnych czeluściach ;)

Ra.Y
> Nie grymaś, mi też tak płacą. Dlatego napisałem, że działa ;)

Wnioski - Sender pracuje jako PH na prowizji, Ra.Y także. Ale Ra.Y wskazuje
rozwiązanie mogące pogorszyć warunki pracy Sendera i jeszcze radzi mu nie
grymasić, bo sam pracuje na takich warunkach. Teraz ja:

Jotte:
> Jeśli to prawda, to teraz dopiero naprawdę przegiąłeś.

A teraz dowcip, który nawiązuje do całości dyskursu, a szczególnie tekstu o
przegięciu:
Pewien chłop modlił się codziennie: "Panie Boże ten mój sąsiad to ma taką
wspaniałą krowę, 30 litrów mleka co dzień, cielaki co roku, też takie
mleczne, a ja biedny nie mam."
Wreszcie Najwyższy zareagował i pyta chłopa: "Więc co, ty też chcesz mieć
taką krowę?"
A chłop: "Nie, tylko żeby jemu zdechła..."

Wystarczy?

--
Jotte