Stało się to Thu, 6 May 2004 09:47:57 +0200, gdy "Pawel A."
<a...@w...pl> napisał:

>Na wsiach bywa czasami jeszcze gorzej. Wprawdzie przydomowe gospodarstwa
>pozwalają na "darmowe" uzyskanie warzyw, owoców czy żywiny, ale zdobycie
>"żywej gotówki" jest poważnym problemem. Przede wszystkim ciężko na wsi o
>pracodawców - chociaż są wyjątki np. w mojej rodzinnej wsi jest więcej
>małych firm niż krów i koni razem wziętych. Do miasta z kolei trzeba
>dojechać, a to oznacza koszty (w moich rodzinnych stronach rzędu 90 - 150 zł
>na miesiąc), do tego licząc nawet 8-godzinny dzień pracy pozostaje co najmni
>ej 3-4 godziny na dojazd. Przy zarobkach rzędu 600 zł netto bardziej
>opłacalne może się okazać pilnowanie wprawdzie niedochodowego ale dającego
>jakieś jedzenie gospodarstwa i łapanie dorywczych prac.

Artykuł opowiadał tylko o jednej stronie bezrobocia, co nie oznacza że
obok są też inne.

Dwie znane mi historie z pewnej wsi w woj. lubelskim. Wieś nie jest
popegeerowska, normalne, małe gospodarstwa rodzinne.

Kobiety aby zdobyć jakiekolwiek pieniądze na dom, pracują w punkcie
gastronomicznym w niedalekim mieście za 3zl/godzinę, po 12 godzin
dziennie. Oczywiscie na czarno. Dojeżdzają do miasta rowerami (12km),
żeby zaoszczędzić na PKS.

Ale:

Wlasciciel miejscowego tartaku poszukuje - gdy ma zleconą robotę -
mężczyzn do pomocy. Praca ciężka, ale bez przesady. Płaci AFAIK nieźle,
do tego jedzenie. No i ciągle słyszy od Panów Rolników, że robota w
polu, krowa się cieli, dziś niedziela więc jak to pracować, że pilne
sprawy rodzinne itd. Oczywiście gdy zajedzie parę godzin później pod
jeden z miejscowych sklepów, widzi się całe ciężko pracujące towarzystwo
pochłaniające kolejne butelki za 4,50.

Podobnie, wynajęcie kogoś do pomocy przy żniwach jest praktycznie pewne
z tym, że w połowie roboty taki ktoś będzie już z trudem chodził, bo
winko na podorędziu ma.

>Niestety w artykule nie wspomniano nic o strukturze wiekowej "nierobotnych".
>Oczywiście nie mam wiarygodnych danych, ale przypuszczam, że przeważają
>wśród nich osoby co najmniej 50-cio letnie. Stanowia oni niestety element
>spadku po komunizmie. Ich podejścia do życia nie można moim zdaniem
>traktować jako dowodu na to, że "praca jest, a bezrobotni to po prostu
>nieroby".

Zgoda. Niektórzy bezrobotni to nieroby, bo nauczył ich tego komunizm.

Ale to jest wredna wymówka.
Bo czemu niektórym chce się pracowac, a innym nie? Na tych pierwszych
komunizm nie miał wpływu?

Polska jest biednym krajem. Pomagajmy tym, którzy chcą sobie pomóc.
W raporcie znalazłem też dosyć niepokojacą wypowiedź urzędnika, że
trzeba się zdobyć na gest solidarności społecznej i dać takim ludziom
rentę socjalną. Tak, a w międzyczacie siostra Chmielewska zakłada
kolejne fundacje, które dają po 100, 150 złotych młodym ludziom, którzy
CHCĄ się wyrwać z postkomunistycznego skansenu, kropla w morzu potrzeb,
ale innej pomocy tacy nie mają. Bo państwo zdobywa się na gesty
solidarności.

Robert