In article <c7bh3k$kmf$2@absolut.sgh.waw.pl>, d...@s...waw.pl says...

> Jak Ty Michaś kiedyś gdzieś popracujesz to się przekonasz, że to jest
> polski standard. I nie tylko na wsi czy w tzw. zakładach pracy (mowa
> o fabrykach). Nawet w firmach na poziomie spotkasz gross ludzi, którzy
> w pracy pierdzą w stołek, na obiad poświęcają godzinę, na ploty trzy
> następne, już nie mówiąc o korzystaniu z internetu w celach prywatnych.
> Taka Polska specyfika i "etos pracy". A jak ktoś obok robi swoje, często
> za nich, zostając po godzinach, to jest karierowicz, pracoholik, niespełna
> rozumu, albo coś w tym rodzaju.

Zgadza sie. Osobiscie nie przepadam za pracownikami, ktorzy poproszeni o
cos, stwierdzaja, ze sa bardzo zarobieni. Tymczasem, jesli wziac pod
uwage ich spoznienie do pracy, czas poswiecony na wysylke maili
prywatno-rozrywkowych, bezsensowne szperanie w Internecie oraz dyskusje
o najnowszej gierce lub aktualnej sytuacji politycznej, to juz wiadomo,
czym sa tak 'zarobieni.'

W Polsce w wielu firmach panuje czesto cicha zgoda na tego typu
praktyki. Calogodzinne lunche, swietowanie urodzin kolezanki, Mikolajki,
srajki itp. Okazuje sie pozniej, ze pracownik pracuje efektywnie jakies
5-6 godzin dziennie zamiast 8.

A jak zostajesz w pracy po godzinach, zapieprzasz, wdrazasz nowe
pomysly, rozwiazania, wspinasz sie w gore, to juz tam gdzies w kacikach
pojawiaja sie glosy, ze zawyzasz normy, idziesz po trupach do celu i
tego typu pierdy.

Ja nauczylem sie jednego - jesli pracownik poswieca czas na bzdury, to
spokojnie mozna mu dac kolejne zadanie, mimo ze krzyczy, iz jest zajety.
A jesli nie wyrabia sie przez to z praca, to znaczy, ze najpewniej ma ja
w dupie, skoro sprawy prywatne w czasie pracy sa dla niego wazniejsze.

..:: fabio