>> nieformalne więzi w zespole prowadzą w mniejszym lub większym stopniu do
>> obniżenia wydajności i różnego rodzaju patologii, za które dodatkowo
>> płaci pracodawca...
>
> bzdura. wiem, wiem, powinienem właczyc "ignora" ale czasem nie zdzierżam.
> adrem- patologią jest, jak ludzie siedza przez (załozmy) 8 godzin i nie moga sie do
siebie odezwać bo stoi nad nimi kapral i wali bejsbolem po głowie.
>
> Współpraca, drogi byle-jaki użytkowniku, polega miedzy innymi na tym, że ludzie się
rozumieją. I co więcej, potrafią się porozumieć. A to juz w dużo większym stoniu
zależy od stopnia zażyłości i "nieformalności" niż np. wspomniana przez ciebie
"wydajność".
>
> Zresztą osobiscie to wolalbym żeby koledzy zgodnie przemilczeli przed szefem, ze
iksinski sie spoznil, kiedy pozniej tenze spoznialski wspomoze kolegow przy innej
sprawie niz zeby zaraz lecieli na skargę... ale to oczywiscie naciaganie pracodawcy,
bo w końcu iksiński nie musi się dzielić swoją wiedzą i doświadczeniem i lepiej go
zwolnić, bo naciągnął firme na pięć minut.

Owszem, masz tu sporo racji. Przywołałeś jednak tylko jeden z
przykładów. Innym natomiast może być np. praca na magazynie. Pracownik
nie dzieli się wówczas żadnym doświadczeniem, a ma jedynie zapier... I w
takiej sytuacji wszelkie nieformalne więzi tylko szkodą - co zostało
wielokrotnie przetestowane przez różnych ludzi, w różnych firmach.

Druga sprawa, to sposób rozliczania kierowników z pracy ich podwładnych
- jest to często spotykane w polskich firmach, że kierownik nie ma
pełnej samodzielności i odpowiedzialności za efekty, ale jest po prostu
rodzajem poganiacza - w takim przypadku istnienie nieformalnych więzi
może być tępione (lub nie) w zależności od tego, co "górze" przyjdzie do
głowy kontrolować - oczywiście nie ma tu mowy o dobrze "firmy" jako
takiej, a jedynie o dobrze każdego z pracowników z osobna, ale taka jest
polska rzeczywistość korporacyjna.


--
Zobacz, jak się pracuje w Google:
http://pracownik.blogspot.com