Witam

Praca na "etacie" jaką znamy narodziła sie chyba wraz z rewolucja
przemysłową, gdy właściciele fabryk zatrudniali masy wieśniaków, które
przeszkolono w obsłudze maszyny. Aby ich przywiązać bardziej do miejsca
pracy i nie tracić kasy na szkolenie nowych, pobudowano też osiedla
robotnicze.

Myślę, że wraz ze zwiększająca sie automatyzacja produkcji, rozwojem
łączności i liczebną przewagą stanowisk "umysłowych" dużo bardziej sensowne
byłoby współpracowanie z tymi "umysłowymi" jako z prowadzącymi własną
działalność gospodarcza, niezależnymi, współczesnymi rzemieślnikami.
Wydaje mi się, że nawet wykształcony i inteligentny człowiek, którego
organizacja posadzi za jednym ze stu biurek, stępia swój instynkt
samozachowawczy i najczęściej jest tylko przykładem do kolejnego Gilberta.
Dużo bardziej chyba są wydajni ludzie, którzy musza codziennie (a nie tylko
w czsie rozmowy kwalifikacyjnej) udowadniać, że sa dobrzy w swojej branży i
dlatego są angażowani do kolejnych projektów w tej (lub dzięki referencjom)
w innej organizacji.

Co o tym sądzicie?


vertret