> > a pracować będziesz i tak tyle samo, a jeszcze Ci dołoży obowiązków.
> a to juz jest nie wykonalne. przy pół etatu robi się 4 h dziennie (w tym
> jest też mniej przerw!!) i tyle czasu trzeba pracować. po czterech
godzinach
> się wychodzi i już, a "nadgodziny" - jeżeli sytuacja powtarza się w 4
dniach
> na pięć że jest się w pracy przez 8 godzin, to łatwo wykazać że nie
słuszne
> było obcinanie etatu. na ciągłe nadgodziny nie musisz się zgadzać

Może Ty pracujesz w budżetówce albo na poczcie, gdzie panienki
wychodzą, bo mają koniec pracy i już. Albo po prostu w Warszawie, czy innym
mieście, gdzie o pracę łatwiej. Albo jesteś studentem, który nie poznał
jeszcze
smaku bezrobocia i braku 20 groszy do tego, aby kupić chleb. Kupowania
czerstwego chleba, bo jest o kilkanaście groszy tańszy i wybierania
większego bochenka, bo to zawsze jedna kromka więcej...

Ja (i wielu mnie podobnych) mieszkam w mieście z 50 tysiącami mieszkańców,
gdzie stopa bezrobocia (cały powiat) wynosi - kwiecień 2005 r. - *34,9 %*
(procentowy udział bezrobotnych w liczbie ludności czynnej zawodowo),
a na dzień 31.05.2005 r. w powiecie - 20,8%, w gminie - 25,4%,
w mieście - 16,7%. W styczniu 2005 r. mieliśmy w powiecie - 37,5 %, reszta
miesięcy (poza letnimi), to 36%.
Miasto posiada tylko jeden duży zakład pracy, który słynie z "godzin
nadliczbowych",
oczywiście w ramach normalnych obowiązków i nieopłaconych - oraz kilka
mniejszych zakładów, które co jakiś czas ogłaszają grupowe zwolnienia
pracowników.
Prawdopodobnie te wyniki podane przez miejscowy PUP są jeszcze
niekompletne, bo wiele osób bez prawa do zasiłku i bez pracy od co najmniej
roku - przestało już podpisywać gotowość do pracy (zwłaszcza te, które
musiałyby
dojeżdżać z pobliskich wsi i miejscowości).

Czy w takiej sytuacji można mówić o jakiś negocjacjach z pracodawcą???
Wyobraź sobie sprzedawcę z wykształceniem średnim albo nawet wyższym
(u nas poszukuje się sprzedawców do sklepów przemysłowych z wykształceniem
wyższym), który próbuje rozmawiać o tym, co pracodawca przecież już sobie
ułożył, a na jego miejsce jest kilkudziesięciu chętnych.

Wiesz, jak wygląda taka praca zmieniona z 1 na 0,5 etatu? Masz do wykonania
konkretne zadania i jeśli ich nie wykonasz, to pracodawcę nic nie obchodzi,
że nie
da się tego zrobić w 4 godziny - słyszysz wtedy: "trzeba było dłużej zostać
w pracy"
albo, że jesteś niewydajny, albo że inni (z)robią to szybciej.
Ja poszłam na planowany/zaległy urlop i po powrocie z 10 dni urlopu czekała
na mnie
w pracy nagana za niewykonanie zadań, których nie mogłam wykonać, bo
przecież
byłam na urlopie!

> > bo pracodawca powie, że w takim razie jesteś mało wydajny
> i właśnie to jest dobry moment do negocjacji: czas pracy, ilość pracy,
> wynagrodzenie, etat. tylko trzeba to robić mądrze

Może jak będę rozchwytywanym specjalistą(-tką), do którego zgłaszają się
pracodawcy, którego (którą) biorą na cel headhunterzy, to wtedy będę miała
jakieś
argumenty. Ale wszyscy takimi specjalistami nie mogą być, bo... by ich nie
było.

--
Koziorozec